| Data i miejsce urodzenia |
23 lutego 1845 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
23 marca 1933 |
| Narodowość | |
| Alma Mater | |
| Dziedzina sztuki | |
| Odznaczenia | |
Jean Antoine Injalbert (ur. 23 lutego 1845 w Béziers, zm. 3 marca 1933 w Paryżu) – francuski rzeźbiarz.
Życiorys
Od 1866 studiował w paryskiej École nationale supérieure des beaux-arts u Augustina-Alexadre Dumonta. W 1889 wziął udział w Exposition Universelle, zdobywając główną nagrodę. W 1874 zdobył Prix de Rome za figurę Orfeusza. Wystawiał w Société Nationale des Beaux-Arts i w Société des Artistes Français. Brał też udział w licznych wystawach zagranicznych, gdzie nagradzano go medalami, m.in. w Monachium w 1893.
Odznaczenia i wyróżnienia
(wg źródła)
- 1897 – Oficer Legii Honorowej w 1897
- 1900 – członek jury na Exposition Universelle (1900)
- od 1905 – członek Instytutu Francji
- 1910 – Komandor Legii Honorowej w 1910
Twórczość
Wykonał wiele popiersi portretowych i figlarnych alegorycznych statuetek, jednak koncentrował się głównie na rzeźbie publicznej. Jego prace dekoracyjne, ciężkie i majestatyczne, zdobią wiele najbardziej prestiżowych budynków w Paryżu, w tym Hôtel de Ville (1880) i Pałac Sprawiedliwości (1913) oraz m.in. gmach prefektury w Montpellier, teatr w Sète i dworzec w Tours.
Jest także autorem słynnych rzeźb na paryskiem moście Pont Mirabeau i znanych posągów, w tym m.in. posągu Hippomenesa w Luksemburgu oraz licznych pomników jakie powstały w jego rodzinnym Béziers.
Galeria
- Wejście do Petit Palais, Paryż
- La Navigation, alegoria na Pont Mirabeau, Paryż
- L’Abondance, alegoria na Pont Mirabeau, Paryż
- Le Commerce, alegoria na Pont Mirabeau, Paryż
- Pomnik Pierre’a Pugeta, Toulon
Uwagi
- ↑ Grove Art Online podaje, że zmarł w styczniu 1933 w Béziers
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Penelope Curtis, Injalbert, (Jean-)Antoine [Antonin], Oxford Art Online. Grove Art Online, 2003, DOI: 10.1093/gao/9781884446054.article.T041325 [dostęp 2022-02-18] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 Injalbert, Jean Antoine, Benezit Dictionary of Artists, 31 października 2011, DOI: 10.1093/benz/9780199773787.article.B00092236 [dostęp 2022-02-18] (ang.).