| Data i miejsce urodzenia |
10 lutego 1944 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
23 kwietnia 2008 |
| Używane pseudonimy |
J.D. Cadinot, Tony Dark |
| Lata aktywności |
1980-2008 |
| Narodowość |
francuska |
| Liczba filmów |
72 (za IAFD) |
| Kolor oczu |
brąz |
| Strona internetowa | |
Jean-Daniel Cadinot (ur. 10 lutego 1944 w Paryżu, zm. 23 kwietnia 2008) – francuski reżyser, scenarzysta i producent filmów pornograficznych.
Życiorys
Wczesne lata
Urodził się w czasie II wojny światowej w okupowanym przez Niemców Paryżu, w 17. dzielnicy Batignoles na wzgórzu Montmartre w rzymskokatolickiej rodzinie krawców. Uczęszczał do École Nationale Supérieure d’Arts et Métiers i National School of Photography.
Kariera
Cadinot jako pierwszy we Francji realizował filmy pornograficzne o tematyce gejowskiej pod swoim nazwiskiem. Studio filmowe o nazwie Jean-Daniel Cadinot zachowało we Francji pierwsze miejsce w produkcji filmów dla gejowskiego rynku erotycznego i należy do najbardziej znanych na świecie. Tematyka i styl filmów Cadinota miały bezpośredni wpływ na słowackiego producenta filmów o tej samej tematyce, Bel Ami, firmy należącej do George Duroya. Wpływy Cadinota można spotkać również w pracy amerykańskiego fotografa Howarda Roffmana.
Jean-Daniel Cadinot rozpoczynał karierę jako fotograf zdjęć o tematyce erotycznej na potrzeby wydawnictw. Pierwszym jego modelem był pisarz Yves Navarre i piosenkarz Patrick Juvet. Sukces stylu jego zdjęć zachęcił go do produkcji filmowej od 1978. Początkowo jego firma French Art produkowała filmy na celuloidzie w formacie 16 mm..
Filmy Cadinota wyróżniały się spośród podobnej produkcji światowej akcentowaniem fabuły filmu, dbałością o szczegóły i dużą troską o stroje aktorów. Zanim aktor w jego filmach podjął oczekiwaną przez widza akcję erotyczną, widz musiał dowiedzieć się najpierw dokładnie, dlaczego aktor znalazł się w danej sytuacji. Częstym miejscem akcji jego filmów były internaty, zakłady poprawcze, obozy wojskowe czy skautowe. Filmy Cadinota po wycięciu wątków erotycznych były zwykłymi filmami fabularnymi. W jego filmach jest dużo humoru, ironii, ciętych i dowcipnych dialogów na wysokim poziomie intelektualnym. Cadinot zatrudniał do realizacji swoich filmów dobrych muzyków o światowej sławie, którzy nie udostępniali swoich prawdziwych nazwisk w czołówce filmowej i tworzyli pod pseudonimami.
Z chwilą upowszechnienia się techniki zapisu obrazu metodą wideo VHS na początku lat 90. XX wieku jego produkcja nabrała charakteru masowego i mniej wyrafinowanego. Od 2000 podjął się produkcji remaków wcześniejszych filmów nakręconych na celuloidzie. Udało mu się w tej nowej produkcji zachować swój dawny styl.
Był homoseksualistą, z czego zdał sobie sprawę w wieku dwunastu lat.
Zmarł 23 kwietnia 2008 w wieku 64 lat.
Nagrody
| Rok | Nagroda | Kategoria | Film | Rezultat |
|---|---|---|---|---|
| 1986 | AVN Award | Najlepszy reżyser - Gay Video | Le jeu de pistes (1984) | Nominacja |
| 1988 | AVN Award | Najlepszy reżyser - Gay Video | - | Nominacja |
| 1991 | GayVN Award | Najlepszy reżyser | Le désir en ballade (1989) | Wygrana |
| 2001 | GayVN Award | Hall of Fame | - | Wygrana |
| 2004 | Ficeb | Najlepszy reżyser - HeatGay | Les secrets de famille (2004) | Wygrana |
Filmografia
- 1980: Tendres adolescents
- 1980: Stop
- 1980: Hommes de Chantier
- 1981: Garçons de Rêves
- 1981: Les Hommes préfèrent les Hommes
- 1981: Scouts (1981)
- 1982: Aime ... comme Minet (1982)
- 1982: Garçons de Plage (1982)
- 1983: Sacré Collège (1983)
- 1983: Age Tendre et Sexes Droits (1983)
- 1983: Charmants Cousins (1983)
- 1984: Harem (1984)
- 1984: Le Jeu de Pistes (1984)
- 1984: Les Minets Sauvages (1984)
- 1984: Stop Surprise (1984)
- 1985: Top Models (1985)
- 1985: Classe de Neige (1985)
- 1986: Le Voyage à Venise (1986)
- 1986: Sous le signe de l'étalon (1986)
- 1986: Le Garçon Près De La Piscine (1986)
- 1986: L’Amour Jaloux (1986)
- 1987: Escalier de Service (1987)
- 1987: Deuxième Sous-sol (1987)
- 1987: Chaleurs (1987)
- 1988: Séance Particulière (1988)
- 1988: Pension Complète (1988)
- 1989: La Main Au Feu (1989)
- 1989: Le Désir En Ballade (1989)
- 1989: Crash Toujours (1989)
- 1990: Service Actif (1990)
- 1990: Coursier (1990)
- 1991: Service Actif II (1991)
- 1992: La Maison Bleue (1992)
- 1992: Gamins de Paris (1992)
- 1993: Tequila (1993)
- 1993: L'Expérience Inédite (1993)
- 1993: Corps d'Élite (1993)
- 1994: Paradisio Inferno (1994)
- 1994: Musée Hom (1994)
- 1994: Les Minets de L'Info (1994)
- 1994: Maurice Et Les Garçons (1994)
- 1995: Garçons d'Étage (1995)
- 1996: Pressbook (1996)
- 1996: Garçons d'Étage II (1996)
- 1996: Désirs Volés (1996)
- 1996: Coup de Soleil (1996)
- 1997: Techno Boys (1997)
- 1997: L'Insatiable (1997)
- 1998: Sortie de Secours (1998)
- 1998: Macadam (1998)
- 1998: Etat d'Urgence (1998)
- 1999: Squat (1999)
- 1999: Safari City (1999)
- 1999: S.O.S. (1999)
- 2000: Sans Limite (2000)
- 2000: Double En Jeu (2000)
- 2000: C'est la vie! (2000)
- 2002: Mon Ami, mes Amants (2002)
- 2002: Cours Privés (2002)
- 2003: Crescendo (2003)
- 2004: Hammam (2004)
- 2004: Secrets de Famille (2004)
- 2005: Nomades (2005)
- 2005: Plaisirs d'Orient (2005)
- 2005: Les Portes du Desir (2005)
- 2006: Les Tentation de Sodome (2006)
- 2006: Princes Pervers (2006)
- 2007: Parfums Erotiques (2007)
- 2007: Trésors secrets (2007)
- 2008: Duos de Choc (2008)
- 2008: Subversion (2008)
- 2009: Le Culte d'Eros (2009)
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Jean-Daniel Cadinot w serwisie IAFD
- ↑ Personalidade: Jean-Daniel Cadinot (França). InterFilmes.com. [dostęp 2017-10-21]. (port.).
- ↑ Jean-Daniel Cadinot (10 de Fevereiro de 1944). Filmow. [dostęp 2017-10-21]. (port.).
- ↑ Bio. glbtq.com. [dostęp 2017-10-21]. (ang.).
- 1 2 George Koschel: An Encyclopedia of Gay, Lesbian, Bisexual, Transgender, and Queer Culture. glbtqarchive.com. [dostęp 2017-10-21]. (ang.).
- 1 2 Jean Daniel Cadinot (1944-2008). Find A Grave Memorial. [dostęp 2017-10-21]. (ang.).
- ↑ Artykuł George Koschela. glbtq.com. [dostęp 2017-10-21]. (ang.).
- ↑ Bitchless. Magazyn Manshots (grudzień 1998). [dostęp 2017-10-21]. (ang.).
- ↑ Strona Ruffmana. howardroffman.com. [dostęp 2017-10-21]. (ang.).
- ↑ Valeriano Elfodiluce: Grazie, Cadinot!. Gay.it. [dostęp 2017-10-21]. (wł.).
- 1 2 Biografia Cadinota. cadinot.fr. [dostęp 2017-10-21]. (fr.).
- ↑ Cadinot, Jean-Daniel (1944-2008). glbtq.com. [dostęp 2009-09-03]. (ang.).
- ↑ Jean-Daniel Cadinot. ČSFD.cz. [dostęp 2017-10-21]. (cz.).
- 1 2 Jean-Daniel Cadinot Awards. FamousFix. [dostęp 2017-10-21]. (ang.).
- ↑ Ninfa 2004. ficeb.com. [dostęp 2017-10-21]. (hiszp.).
Linki zewnętrzne
- Jean-Daniel Cadinot w bazie IMDb (ang.)
- Jean-Daniel Cadinot w bazie Filmweb
- Jean-Daniel Cadinot w bazie Discogs.com (ang.)