Jaskinia Spismichałowa

Jaskinia Spismichałowa
	; Otwór Jaskini Spismichałowej u podnóża blisko 90-metrowej skalnej ściany
Państwo	Słowacja
Położenie	Tatry Wysokie; Dolina Spismichałowa
Długość	ok. 50 m
Wysokość otworów	1625 m n.p.m.
Ekspozycja otworów	ku E
Data odkrycia	znana od dawna
	Położenie na mapie Tatr Jaskinia Spismichałowa
	Położenie na mapie Karpat Jaskinia Spismichałowa
	49°13′07″N 20°07′07″E/49,218472 20,118611

Jaskinia Spismichałowa (słow. Spismichalova jaskyňa, Ľadová jaskyňa) – jaskinia w stokach Horwackiego Wierchu w słowackich Tatrach Wysokich. Wejście do niej znajduje się w północnych zboczach Doliny Spismichałowej, będącej boczną odnogą Doliny Białej Wody, na wysokości 1625 metrów n.p.m. (w literaturze podawane są wysokości 1590 metrów lub około 1650 metrów). Długość korytarzy wynosi około 50 metrów (według innych źródeł 40 metrów lub 80 metrów).

Duży otwór jaskini (5 × 5 metrów) widoczny jest z szosy do Morskiego Oka w okolicach Wanty. Za nim znajduje się prosty korytarz o długości ok. 25 m, kończący się prostopadłym do niego drugim korytarzem, przechodzącym dalej w oblodzoną szczelinę.

Jaskinia jest znana od dawna, pozostawiano w niej sól dla przebywających w okolicy zimą kozic. Jako pierwszy Jaskinię Spismichałową opisał Adam Gadomski, który dotarł do niej w 1923 roku ze Stanisławem Sokołowskim. W 1958 roku jaskinię zbadali Kazimierz Grotowski i Kazimierz Kowalski.

W 2004 roku na wschód od Jaskini Spismichałowej odkryto Cień Księżyca – najdłuższą obecnie znaną jaskinię w Tatrach.

Przypisy

1 2 3 4 5 Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004, s. 1128. ISBN 83-7104-009-1.
1 2 3 Zoznam jaskýň [online], Slovenské múzeum ochrany prírody a jaskyniarstva [dostęp 2021-08-29] .
↑ Úrad geodézie, kartografie a katastra Slovenskej republiky, Produkty leteckého laserového skenovania [online] .
↑ Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Dane pomiarowe z lotniczego skaningu laserowego [online] .
1 2 Zdenko Hochmuth. Krasové územia a jaskyne Slovenska. „Geographia Cassoviensis”. Ročník II., 2 / 2008, 2008. ISSN 1337-6748.
1 2 3 Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XV. Mały Jaworowy Szczyt – Szeroka Jaworzyńska. Warszawa: Sport i Turystyka, 1972, s. 10–11.
↑ Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005, s. 104. ISBN 83-909352-2-8.
↑ Mesačný tieň sa stal najdlhšou jaskyňou Tatier (strona zarchiwizowana). [dostęp 2014-01-12]. (słow.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[wet-1] 1 2 3 4 5 Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004, s. 1128. ISBN 83-7104-009-1.

[zoznam-2] 1 2 3 Zoznam jaskýň [online], Slovenské múzeum ochrany prírody a jaskyniarstva [dostęp 2021-08-29] .

[ugkk-3] Úrad geodézie, kartografie a katastra Slovenskej republiky, Produkty leteckého laserového skenovania [online] .

[gugik-4] Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Dane pomiarowe z lotniczego skaningu laserowego [online] .

[hochmuth-5] 1 2 Zdenko Hochmuth. Krasové územia a jaskyne Slovenska. „Geographia Cassoviensis”. Ročník II., 2 / 2008, 2008. ISSN 1337-6748.

[whp-6] 1 2 3 Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XV. Mały Jaworowy Szczyt – Szeroka Jaworzyńska. Warszawa: Sport i Turystyka, 1972, s. 10–11.

[atlas-7] Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005, s. 104. ISBN 83-909352-2-8.

[sss-8] Mesačný tieň sa stal najdlhšou jaskyňou Tatier (strona zarchiwizowana). [dostęp 2014-01-12]. (słow.).