Jaskinia Ignatiewska

Wejście do jaskini
Państwo

 Rosja

Położenie

obwód czelabiński

Długość

ponad 600 m

Wysokość otworów

500 m n.p.m.

Wysokość otworów
nad dnem doliny

12 m

Położenie na mapie obwodu czelabińskiego
Położenie na mapie Rosji
54°53′55,41″N 57°46′48,68″E/54,898725 57,780189

Jaskinia Ignatiewska (ros. Игнатьевская пещера) – jaskinia w Rosji, na Uralu Południowym, nad brzegiem rzeki Sim (dopływ Biełajej). Stanowisko archeologiczne.

Jaskinia położona jest na wysokości ok. 500 m n.p.m., wejście znajduje się 12 m nad poziomem gruntu. Prowadzi od niego korytarz wstępny o długości 60&nbspm, przechodzący następnie w korytarz główny o długości 46 m, za którym rozciąga się system galerii położonych na dwóch poziomach. Cały system liczy łącznie ponad 600 m długości.

Jaskinia wzmiankowana jest po raz pierwszy w źródłach z XIX wieku. W 1968 roku rozpoczęto w niej prace archeologiczne. W ich trakcie w 1980 roku odkryto grupę ponad 50 malowideł wykonanych czerwonymi i czarnymi barwnikami, przedstawiających mamuty, konie, nosorożce włochate, tury, wielbłądy, a także abstrakcyjne znaki geometryczne i schematycznie zarysowane postaci antropomorficzne. Chronologię jaskini pierwotnie ustalono na 15–14 tysięcy lat BP, chociaż nowsze datowania radiowęglowe malowideł sugerują, że przynajmniej część z nich jest młodsza i powstała 8–7 tys. lat BP.

Przypisy

  1. 1 2 3 Wielka Historia Świata. T. 1. Świat przed „rewolucją” neolityczną. Kraków: Fogra, 2004, s. 617–618. ISBN 83-85719-81-4.
  2. 1 2 Harald Haarmann: Foundations of Culture. Frankfurt nad Menem: Peter Lang, 2007, s. 57. ISBN 978-3-631-56685-5.
  3. 1 2 3 Andrew J. Lawson: Painted Caves. Palaeolithic Rock Art in Western Europe. Oxford: Oxford University Press, 2012, s. 197–198. ISBN 978-0-19-969822-6.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.