Wejście do jaskini | |
| Państwo | |
|---|---|
| Położenie | |
| Długość |
ponad 600 m |
| Wysokość otworów |
500 m n.p.m. |
| Wysokość otworów nad dnem doliny |
12 m |
Położenie na mapie obwodu czelabińskiego | |
Położenie na mapie Rosji | |
| 54°53′55,41″N 57°46′48,68″E/54,898725 57,780189 | |
Jaskinia Ignatiewska (ros. Игнатьевская пещера) – jaskinia w Rosji, na Uralu Południowym, nad brzegiem rzeki Sim (dopływ Biełajej). Stanowisko archeologiczne.
Jaskinia położona jest na wysokości ok. 500 m n.p.m., wejście znajduje się 12 m nad poziomem gruntu. Prowadzi od niego korytarz wstępny o długości 60 m, przechodzący następnie w korytarz główny o długości 46 m, za którym rozciąga się system galerii położonych na dwóch poziomach. Cały system liczy łącznie ponad 600 m długości.
Jaskinia wzmiankowana jest po raz pierwszy w źródłach z XIX wieku. W 1968 roku rozpoczęto w niej prace archeologiczne. W ich trakcie w 1980 roku odkryto grupę ponad 50 malowideł wykonanych czerwonymi i czarnymi barwnikami, przedstawiających mamuty, konie, nosorożce włochate, tury, wielbłądy, a także abstrakcyjne znaki geometryczne i schematycznie zarysowane postaci antropomorficzne. Chronologię jaskini pierwotnie ustalono na 15–14 tysięcy lat BP, chociaż nowsze datowania radiowęglowe malowideł sugerują, że przynajmniej część z nich jest młodsza i powstała 8–7 tys. lat BP.
Przypisy
- 1 2 3 Wielka Historia Świata. T. 1. Świat przed „rewolucją” neolityczną. Kraków: Fogra, 2004, s. 617–618. ISBN 83-85719-81-4.
- 1 2 Harald Haarmann: Foundations of Culture. Frankfurt nad Menem: Peter Lang, 2007, s. 57. ISBN 978-3-631-56685-5.
- 1 2 3 Andrew J. Lawson: Painted Caves. Palaeolithic Rock Art in Western Europe. Oxford: Oxford University Press, 2012, s. 197–198. ISBN 978-0-19-969822-6.