| Systematyka | |||||
| Domena | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Królestwo | |||||
| Podkrólestwo | |||||
| Nadgromada | |||||
| Gromada | |||||
| Podgromada | |||||
| Nadklasa | |||||
| Klasa | |||||
| Nadrząd | |||||
| Rząd | |||||
| Rodzina | |||||
| Rodzaj | |||||
| Gatunek |
jaskier tarczowaty | ||||
| Nazwa systematyczna | |||||
| Ranunculus peltatus Schrank Baier. Fl. 2: 103 1789 | |||||
| |||||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ) | |||||
Jaskier tarczowaty (Ranunculus peltatus Schrank) – gatunek rośliny z rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae Juss.). Występuje naturalnie w Afryce Północnej, Europie i Azji Zachodniej.
Rozmieszczenie geograficzne
Rośnie naturalnie w Maroku, Algierii, Tunezji, Libii, Egipcie, Portugalii, Hiszpanii, (wliczając Baleary), Francji (łącznie z Korsyką), Belgii, Holandii, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Danii, Norwegii, Szwecji, Finlandii, Rosji (w Karelii oraz w obwodach leningradzkim i murmańskim), Estonii, na Łotwie, Litwie, w Polsce, Niemczech, Czechach, na Słowacji, Węgrzech, w Austrii, Włoszech, Chorwacji, Bośni i Hercegowinie, Serbii, Czarnogórze, Macedonii Północnej, Albanii, Grecji (łącznie z Kretą), Bułgarii, Rumunii, Turcji, na Cyprze, w Syrii, Libanie oraz Izraelu.
We Francji występuje w północnej części kraju, w Masywie Centralnym oraz w Górnej Korsyce. We Włoszech został zaobserwowany w regionach Friuli-Wenecja Julijska, Wenecja Euganejska, Emilia-Romania, Toskania, Marche, Umbria, Lacjum, Apulia, Kalabria oraz na Sycylii i Sardynii. Na Cyprze na status gatunku autochtonicznego i występuje na większej części wyspy. W Izraelu rośnie powszechnie w Emek ha-Chula, natomiast jest rzadko spotykany na Wzgórzach Golan, w Górnej Galilei i na Równinie Szaron, a w dolinie Kinaret, Emek Zewulun, na Równinie Filistyńskiej, w Samarii oraz na Wyżynie Judzkiej.
Morfologia
- Pokrój
- Roślina jednoroczna lub bylina wodna o pędach osiągających długość 1,5 m.
- Liście
- Są pływające. W zarysie mają okrągły kształt, złożone są z 3–7 wąskich klapek. Liście, które są zanurzone są sztywne i krótsze niż międzywęźla.
- Kwiaty
- Mają biały kolor z żółtym zabarwieniem u nasady. Dorastają do 15–20 mm średnicy. Płatki są szerokie. Dno kwiatowe jest owłosione. Miodniki mają gruszkowaty kształt.
- Owoce
- Niełupki, które tworzą owoc zbiorowy – wieloniełupkę osadzoną na szypułce o długości 5–15 cm. Szypułki te są dłuższe w porównaniu do ogonków liściowych.
- Gatunki podobne
- Roślina jest podobna do jaskra wodnego Ranunculus aquatilis, którego szypułki są krótsze niż 5 cm.
Biologia i ekologia
Rośnie na płytkich obszarach wodnych, z wodą stojącą lub o słabym nurcie, bogatą w minerały. Kwitnie od maja do lipca. Występuje na wysokości do 1200 m n.p.m.
Zmienność
W obrębie tego gatunku oprócz podgatunku nominatywnego wyróżniono dwa podgatunki:
- Ranunculus peltatus subsp. baudotii (Godr.) Meikle ex C.D.K.Cook – bardziej wytrzymały, występuje w słonej wodzie
- Ranunculus peltatus subsp. fucoides (Freyn) Muñoz Garm.
Zagrożenia i ochrona
Gatunek umieszczony na polskiej czerwonej liście w kategorii DD (stopień zagrożenia nie może być ustalony).
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2021-03-26] (ang.).
- ↑ Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2009-05-30] (ang.).
- 1 2 3 Ranunculus peltatus Schrank. The Plant List. [dostęp 2015-07-21]. (ang.).
- ↑ Ranunculus peltatus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- 1 2 Taxon: Ranunculus peltatus Schrank. Germplasm Resources Information Network – (GRIN). [dostęp 2015-07-21]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 Ranunculus peltatus. Plantes & botanique. [dostęp 2015-07-21]. (fr.).
- ↑ Ranunculus peltatus Schrank, 1789. Inventaire National du Patrimoine Naturel. [dostęp 2015-07-21]. (fr.).
- ↑ Ranunculus peltatus Schrank. Altervista. [dostęp 2015-07-21]. (wł.).
- ↑ Ranunculus peltatus subsp. peltatus. Flora of Cyprus – a dynamic checklist. [dostęp 2015-07-21]. (ang.).
- ↑ Ranunculus peltatus Schrank. Flora of Israel Online. [dostęp 2015-07-21]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 Ranunculus peltatus subsp. peltatus. crdp.ac-besancon.fr. [dostęp 2015-07-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (24 czerwca 2014)]. (fr.).
- ↑ Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.