Jarosław Bratkiewicz

Jarosław Bratkiewicz (2013)
Data i miejsce urodzenia

3 grudnia 1955
Warszawa

Ambasador RP na Łotwie
Okres

od 1997
do 2001

Poprzednik

Jarosław Lindenberg

Następca

Tadeusz Fiszbach

Odznaczenia

Jarosław Tadeusz Bratkiewicz (ur. 3 grudnia 1955 w Warszawie) – polski politolog i dyplomata, rosjoznawca, w latach 1997–2001 ambasador RP na Łotwie.

Życiorys

Ukończył studia w Moskiewskim Państwowym Instytucie Stosunków Międzynarodowych (1980). W 1986 doktoryzował się na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego (według innego źródła w PAN). W 1994 uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie nauk o polityce na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego na podstawie rozprawy zatytułowanej Tradycjonalizm. Kolektywizm. Despotyzm.

W czasie studiów działał w Socjalistycznym Związku Studentów Polskich oraz Towarzystwie Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. Od 1980 do 1982 pracował w Związku Młodzieży Socjalistycznej. Należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 80. działał w NSZZ „Solidarność” i wydawnictwie Krąg (1986–1989). Był pracownikiem naukowym Polskiej Akademii Nauk – początkowo w Instytucie Krajów Socjalistycznych PAN, później w Zakładzie Krajów Pozaeuropejskich (1982–1991). Od 1991 do 1992 pracował jako specjalista w Biurze Bezpieczeństwa Narodowego. W 1992 został zatrudniony w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W 1997 objął urząd ambasadora RP w Republice Łotewskiej (sprawował go do 2001). Po powrocie do kraju był m.in. wicedyrektorem Departamentu Strategii i Planowania Polityki Zagranicznej, dyrektorem Departamentu Wschodniego MSZ (od grudnia 2007) i dyrektorem politycznym MSZ (od listopada 2010 do 2015). W 2008 napisał wewnątrzministerialną analizę, która według Witolda Waszczykowskiego miała być podstawą prorosyjskiego zwrotu w polskiej polityce zagranicznej. 1 października 2021 zakończył pracę w MSZ.

Był też nauczycielem akademickim w Prywatnej Wyższej Szkole Nauk Społecznych, Komputerowych i Medycznych w Warszawie oraz w Katedrze Europeistyki Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.

Mówi w języku angielskim i rosyjskim. Jest badaczem i znawcą problematyki rosyjskiej, ze szczególnym uwzględnieniem nacjonalizmu i modernizacji po 1991. W latach 80. i 90. publikował prace z dziedziny rosjoznawstwa.

Życie prywatne

Żonaty z Łotyszką, ma córkę.

Odznaczenia

  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski „za wybitne zasługi w służbie zagranicznej, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i działalności dyplomatycznej” (2011)
  • Krzyż Komandorski Orderu Trzech Gwiazd, Łotwa (2002)

Publikacje

Publikacje książkowe
  • Współczesny stan badań nad „azjatycką” formacją społeczną, Zakład Krajów Pozaeuropejskich PAN, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1988, ISBN 83-04-02874-3.
  • Teoria przedkapitalistycznej formacji społecznej w kulturach orientalnych : interpretacja badań i polemik, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1989, ISBN 83-04-03005-5.
  • Wielkoruski szowinizm: w świetle teorii kontynuacji (wyd. drugie, poprawione i poszerzone), Warszawa: Instytut Studiów Politycznych PAN, 1991, ISBN 83-85479-06-6.
  • Tradycjonalizm, kolektywizm, despotyzm : kontynuacyjne ujęcie ewolucji historyczno-politycznej (ze szczególnym uwzględnieniem Rosji), Warszawa: Instytut Studiów Politycznych PAN, 1991, ISBN 83-85479-01-5.
  • Rosyjscy nacjonaliści w latach 1992–1996: od detradycjonalizacji do retradycjonalizacji, Warszawa: Instytut Studiów Politycznych PAN, 1998, ISBN 83-86759-25-9.
  • Zapętlenia modernizacji: szkice o samopostrzeganiu i autoidentyfikacji w interakcjach tradycji i nowoczesności: (przypadek Rosji i nie tylko), Warszawa: Instytut Studiów Politycznych PAN, 2007, ISBN 978-83-60580-07-3.
  • Eurazjatyzm na wspak : polscy tradycjonaliści przeglądają się w zwierciadle Eurazji i udają, że to nie oni, Kraków: Universitas, 2021, ISBN 978-83-242-3683-1.
Tłumaczenia

Przypisy

  1. ↑ Piotr Zaremba, Luiza Zalewska, Radek-plakietka, czyli kariera Sikorskiego, dziennik.pl, 21 września 2008 [zarchiwizowane 2010-02-10].
  2. 1 2 3 4 5 6 Jānis Ūdris, Akreditācijā – Polijas un Latvijas jaunie vēstnieki [online], vestnesis.lv, 8 stycznia 1997 [dostęp 2021-06-10] (łot.).
  3. 1 2 Eurazjatyzm na wspak. Polscy tradycjonaliści przeglądają się w zwierciadle Eurazji i udają, że to nie oni [online], TaniaKsiazka.pl [dostęp 2023-04-18].
  4. ↑ Dr hab. Jarosław Bratkiewicz, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2023-04-18].
  5. 1 2 3 Sławomir Cenckiewicz, Jarosław Bratkiewicz, ojciec resetu z Rosją. Cichy urzędnik, podwładny Sikorskiego [online], Portal i.pl, 28 października 2022 [dostęp 2023-04-18].
  6. ↑ Jarosław Bratkiewicz, Otwórz Książkę [zarchiwizowane 2019-12-29].
  7. ↑ Elwira Krzyżanowska, Agata Jabłońska-Andrzejczuk, MSZ ujawniło notatkę z 2008 r. Waszczykowski: To był początek zwrotu rządu Tuska ku polityce prorosyjskiej, gazetaprawna.pl, 23 stycznia 2017 [zarchiwizowane 2021-10-01].
  8. ↑ Jarosław Bratkiewicz, Czystka w MSZ. Wyrzucony dyplomata w ostrych słowach demaskuje istotę polityki zagranicznej PiS [online], wyborcza.pl, 3 października 2021 [dostęp 2023-04-18].
  9. ↑ Zasłużeni wykładowcy [online], pwsbia.edu.pl [dostęp 2020-04-08].
  10. ↑ Pracownicy, uksw.edu.pl [zarchiwizowane 2021-06-10].
  11. ↑ Jarosław Bratkiewicz, Ryga wkradła się do mojego serca [online], przegladbaltycki.pl, 20 grudnia 2021 [dostęp 2021-12-22].
  12. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 listopada 2011 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2012 r. poz. 337).
  13. ↑ Ordery i odznaczenia z okazji Dnia Służby Zagranicznej [online], prezydent.pl, 16 listopada 2011 [dostęp 2012-09-24].
  14. ↑ Par apbalvošanu ar Triju Zvaigžņu ordeni un ordeņa Goda zīmēm [online], likumi.lv, 12 kwietnia 2002 [dostęp 2021-06-10] (łot.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.