Janusz Stanisław Ruszkowski (ur. 23 lipca 1962 w Pełczycach) – polski politolog, dr hab. nauk humanistycznych, profesor nadzwyczajny Instytutu Nauk o Polityce i Bezpieczeństwie Uniwersytetu Szczecińskiego i Katedry Nauk Społecznych Wydziału Humanistycznego Szczecińskiej Szkoły Wyższej Collegium Balticum.

Życiorys

W 1985 ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Szczecińskim. W tym samym roku rozpoczął prace na macierzystej uczelni. 15 kwietnia 1993 obronił pracę doktorską Opozycyjna rola kościoła ewangelickiego Niemieckiej Republiki Demokratycznej w latach 1971-1989 napisaną pod kierunkiem Marka Baumgarta, 24 lutego 2003 habilitował się na podstawie pracy zatytułowanej Kościół katolicki w zjednoczonych Niemczech. 12 czerwca 2012 nadano mu tytuł profesora w zakresie nauk humanistycznych.

W latach 1999-2001 był wicedyrektorem Ośrodka Integracji z UE Uniwersytetu Szczecińskiego, w latach 2002-2003 dyrektorem Centrum Europejskiego US, w latach 2002-2005 wicedyrektorem, a od 2005 do 2020 dyrektorem Instytutu Politologii i Europeistyki (później Instytutu Nauk o Polityce I Bezpieczeństwie US. W latach 1995-2007 kierował Zakładem Stosunków Międzynarodowych i Europeistyki im. J. Monneta, od 2019 kieruje Katedrą Studiów Międzynarodowych i Europejskich.

Pracował też w Wyższej Szkole Humanistycznej Towarzystwa Wiedzy Powszechnej w Szczecinie na Wydziale Zamiejscowym w Szczecinie, na stanowisku profesora w Wyższej Szkole Integracji Europejskiej w Szczecinie oraz w Katedrze Nauk Społecznych na Wydziale Humanistycznym Szczecińskiej Szkole Wyższej Collegium Balticum.

Został członkiem Komitetu Nauk Politycznych PAN. Wybrany został w skład tego komitetu także na kadencję 2020–2023.

Był prorektorem Szczecińskiej Szkoły Wyższej Collegium Balticum.

Przypisy