Janusz Kowalik

Janusz Kowalik (1969, z prawej)
Pełne imię i nazwisko

Janusz Antoni Kowalik

Data i miejsce urodzenia

26 marca 1944
Nowy Sącz

Obywatelstwo

polskie

Wzrost

170 cm

Pozycja

napastnik

Kariera juniorska
Lata Klub
1954–1960 Sparta Kraków/Cracovia
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1960–1967 Cracovia 140 (62)
1967–1968 Chicago Mustangs 28 (30)
1968–1969 California Clippers 0 (0)
1969–1974 Sparta Rotterdam 123 (66)
1974–1976 NEC Nijmegen 31 (6)
1976 Chicago Sting 14 (9)
1976–1977 MVV Maastricht 9 (2)
1977 Chicago Sting 6 (1)
1977–1979 MVV Maastricht 55 (24)
1979–1980 Patro Eisden
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
 Polska U-18
1965–1966  Polska 6 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1979–1980 Patro Eisden
1981–1982 Eendracht Rotem
1982 MVV Maastricht (tymczasowo)
1982–1983 KFC Winterslag
1982–1984 KRC Genk
1985–1986 SBV Vitesse
1987–1989 Nigeria U-23
1987–1989 Enugu Rangers
1989–1991 AO Ionikos
1991–1992 Apollon Limassol
1992 Górnik Zabrze
1995–1996 KFC Eeklo
  1. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Europy U-18 w piłce nożnej
srebro Portugalia 1961

Janusz Antoni Kowalik (ur. 26 marca 1944 w Nowym Sączu) – polski piłkarz grający na pozycji napastnika, trener piłkarski. Wicemistrz Europy U-18 z 1961.

Kariera piłkarska

Był wychowankiem Cracovii, grał w niej w I i II lidze i w jej barwach występował w reprezentacji. W 1967 niespodziewanie wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie grał w NASL i w 1968 z dorobkiem 30 goli został królem strzelców rozgrywek (pierwszy polski król strzelców w lidze zagranicznej) oraz MVP tej ligi w barwach Chicago Mustangs. W 1969 trafił do Holandii i do 1975 grał w Sparcie Rotterdam, następnie w NEC Nijmegen, Chicago Stings i MVV Maastricht. Jesienią 1970 był autorem pierwszego polskiego hat-tricka w europejskich pucharach. Karierę zakończył w 1979.

Kariera reprezentacyjna

W reprezentacji zadebiutował 7 kwietnia 1965 w meczu z Belgią, ostatnie spotkanie rozegrał rok później. Łącznie w reprezentacji wystąpił w 6 meczach. Jako piłkarz juniorskiej drużyny Polski zdobył srebrny medal turnieju UEFA w Portugalii w 1961 (późniejsze mistrzostwa Europy).

Mecze w reprezentacji

lp.DataMiejscePrzeciwnikWynikRozgrywkiGrałUwagi
1.7 kwietnia 1965Bruksela, Belgia Belgia
0:0
towarzyski
90'
2.16 maja 1965Kraków, Polska Bułgaria
1:1
towarzyski
90'
3.5 stycznia 1966Liverpool, Anglia Anglia
1:1
towarzyski
90'
4.5 lipca 1966Chorzów, Polska Anglia
0:1
towarzyski
90'
5.2 października 1966Szczecin, Polska Luksemburg
4:0
el. ME 1968
90'
6.3 grudnia 1966Jafa, Izrael Izrael
0:0
towarzyski
do 60'

Osiągnięcia

Reprezentacja Polski U-18

Indywidualne

Drużynowe

  • MP juniorów: 1959
  • finał Pucharu Holandii: 1971
  • wicemistrz Holandii: 1972

Kariera trenerska

Po zakończeniu kariery piłkarskiej został trenerem. Prowadził m.in. belgijskie Patro Eisden (1979–1980) oraz KRC Genk (1982–1984), holenderskie SBV Vitesse (1985–1986) i Górnika Zabrze (1992).

Przypisy

  1. The Year in American Soccer – 1968. homepages.sover.net. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-07-26)]. (ang.).

Bibliografia

  • Andrzej Gowarzewski Cracovia. 100 lat prawdziwej historii, wydawnictwo GiA, Katowice 2006 (10. część cyklu Kolekcja klubów)

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.