Janusz Koniusz

Tablica pamięci Janusza Koniusza na domu, w którym mieszkał.
Data i miejsce urodzenia

1 lutego 1934
Sosnowiec

Data śmierci

29 marca 2017

Zawód, zajęcie

publicysta

Odznaczenia

Janusz Koniusz (ur. 1 lutego 1934 w Sosnowcu, zm. 29 marca 2017) – polski poeta, prozaik, dramaturg, publicysta.

Życiorys

Ukończył studia polonistyczne na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Przez dziesięciolecia związany z Zieloną Górą, gdzie mieszkał i pracował. Współorganizator i długoletni sekretarz Lubuskiego Towarzystwa Kultury w Zielonej Górze. Należał do Klubu Literackiego LTK (1961–1970). Członek Związku Literatów Polskich od 1961 i Polsko-Niemieckiego Stowarzyszenia Pisarzy Regionu Nadodrza (od 1992). Współzałożyciel, kierownik literacki i w latach 1980–1990 redaktor naczelny czasopisma „Nadodrze”.

W latach 1948–1956 był członkiem ZMP, od 1948 roku należał do PZPR, był m.in. członkiem i zastępcą członka Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Zielonej Górze. W czasach PRL odznaczony m.in.: Krzyżem Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2011 roku został odznaczony brązowym medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” w dziedzinie literatury.

Opublikował kilkanaście tomików poezji, kilka zbiorów opowiadań i słuchowisk radiowych. Był autorem dwóch książek, w których opisuje swoje kontakty ze znanymi pisarzami i poetami (m.in. Władysławem Broniewskim i Julianem Przybosiem): Kamień z serca i Wiązania pamięci. Autor spektaklu telewizyjnego Czwartek (1977).

Wiersze i opowiadania Koniusza były tłumaczone na języki: białoruski, czeski, górnołużycki, litewski, niemiecki, rosyjski, rumuński i szwedzki.

Twórczość literacka

Poezje
  • Tempo krążenia (1958)
  • Ślad przelotu (1961)
  • Wokół słowa (1963)
  • Ziemia w stopach (1970)
  • Próba samoobrony (1977)
  • Zamysł opisu (1981)
  • Z Kaina i Abla (1984)
  • Z Kaina i Abla. Wiersze dawne (1988)
  • Ład i chaos (1992)
  • Pierworodny grzech słowa (1994)
  • Moje stworzenie świata. Z wierszy dawnych i nowych (1997)
  • Droga do Hamleta (2000)
  • Nic nie było (2003)
  • Po wyjściu z arki (2007)
  • Przypowieść o podróży / Parabbel uber die Riese (2010 – dwujęzyczne)
  • Na własne podobieństwo (2014).
Opowiadania
  • Wakacje z Julią (1964)
  • Dialog w domu (1969)
  • Bieg spod Maratonu do Aten (1976)
  • Beczka Diogenesa i inne opowiadania (1986)
Wspomnienia
  • Kamień z serca (1994)
  • Wiązania pamięci (1998),
Szkice

Słuchowiska radiowe i dramaty

  • Nikt nie wyrywa trawy (1965)
  • Zabawa w porcie (1970)
  • Jeden zwykły dzień (1974)
  • Wizyta pana w średnim wieku (1975)
  • Chołodziec (1976)
  • Pięciu (1977)
  • Czwartek – utwór sceniczny wystawiony w Teatrze telewizyjnym TVP (1977)
  • I żeby niebo było gwiaździste (1980)
  • Dzień listopadowy (1983)
  • Pod szczególną gwiazdą (1993).

Prace redakcyjne

Był redaktorem wielu zbiorów i antologii:

  • pamiętniki i wspomnienia osadników Mój dom nad Odrą (1961, 1965, 1971, 1988)
  • podania, legendy i baśnie ziemi lubuskiej Złota dzida Bolesława (1970), Żelazny diabeł (1970)
  • reportaże o ziemi lubuskiej Dni następne (1975, wspólnie z J. Kołodziejem)
  • wspomnienia żołnierzy Od września do maja (1976)
  • almanach grupy literackiej Dziewin-Młodzi (1980)
  • reportaże z Nadodrza Nauka chodzenia (1985)
  • gorzowski almanach poetycki Nauka tańca (1985, wspólnie z Z. Łukaszewiczem)
  • antologie wierszy członków RSTK Ślad istnienia (1991), Słoneczne winogrady (1992) i Sadzenie dębów (1997)
  • antologia opowiadań młodych autorów Mosty ze słów (1998, wspólnie z J. Sachers)
  • antologia wierszy o Wrześniu 1939 W ogniu, pyle i krwi (1999, wspólnie z H. Szylkinem)
  • pamiętniki i wspomnienia osób niepełnosprawnych Na przekór losowi (1999, 2001)
  • antologia Klubu Literackiego ZLP Słowa spod magnolii (2011)
  • pamiątkowa księga wierszy członków oddziału ZLP w Zielonej Górze 1961–2011 I wspomnisz, i pomyślisz o mnie... (2011, wspólnie z R. Rudiakiem).

Nagrody i wyróżnienia

  • Lubuska Nagroda Kulturalna (1957, 1978)
  • Nagroda Ministra Kultury i Sztuki (1960)
  • Nagroda Kulturalna Prezydenta Miasta Zielona Góra (1980, 2009)
  • Nagroda „Trybuny Ludu” (1984)
  • Lubuski Wawrzyn Literacki (1995, 2008)
  • Lubuska Nagroda Literacką ZLP (2013)
  • tytuł Honorowy Obywatel Zielonej Góry (2004).

Laur im. Janusza Koniusza

W 2019 Zarząd Oddziału Związku Literatów Polskich w Zielonej Górze ogłosił laur, którego patronem jest Janusz Koniusz. Jest to nagroda kulturalna przyznawana pisarzom, krytykom literatury, naukowcom, wydawcom związanych z ziemią lubuską i osobom działającym na rzecz lubuskiego środowiska literackiego. Jest przyznawana w formie statuetki i dyplomu, wręczana w trakcie gali literackiej w Muzeum Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze.

Laureaci nagrody

  • 2019 – Eugeniusz Kurzawa
  • 2020 – Jolanta Pytel i Ryszard Błażyński
  • 2021 – dr Krystyna Kamińska i Marek Wawrzkiewicz
  • 2022 - Agnieszka Moskaluk i Jerzy Beniamin Zimny
  • 2023 - dr Urszula Małgorzata Benka i Krzysztof Jeleń

Przypisy

  1. Nekrolog Janusza Koniusza. nekrologi.wyborcza.pl. [dostęp 2017-04-04]. (pol.).
  2. Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 419–420. ISBN 83-223-2073-6.
  3. Wyszukiwarka nagrodzonych Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” na stronie MKiDN.
  4. 1 2 3 ZLP Zielona Góra. Informacje biograficzne o członkach.
  5. 1 2 Nagrody Literackie im. A. K. Waśkiewicza i Laur im. J. Koniusza za rok 2020. zlpinfo.eu. [dostęp 2023-01-05]. (pol.).
  6. 1 2 3 W piątek Gala Literacka. Będą nagrody, wspomnienia i dużo... dobrego słowa. zielonagora.naszemiasto.pl. [dostęp 2023-01-05]. (pol.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.