Janusz Dżugay
podpułkownik dyplomowany piechoty
Data i miejsce urodzenia

15 czerwca 1891
Rumno

Data i miejsce śmierci

1 marca 1947
Tel Awiw

Przebieg służby
Lata służby

1914–1947

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Janusz Dżugay (ur. 15 czerwca 1891 w Rumnie, zm. 1 marca 1947 w Tel Awiwie) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 15 czerwca 1891 w Rumnie, w ówczesnym powiecie rudeckim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Antoniego i Katarzyny z Terszakowiczów. Po ukończeniu nauki i zdaniu matury w c. k. Gimnazjum VI we Lwowie rozpoczął studia na Wydziale Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie.

Po bitwie pod Kaniowem (11 maja 1918) dostał się do niewoli niemieckiej i został wywieziony do Breesen w Meklemburgii skąd uciekł do Warszawy. 25 października 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podporucznika. 8 listopada 1918 Rada Regencyjna mianowała go porucznikiem ze starszeństwem z 12 października 1918. W tym samym miesiącu wziął czynny udział w rozbrajaniu Niemców. 19 grudnia 1918 został odkomenderowany z Krajowego Inspektoratu Zaciągu do Wydziału Personalnego Sztabu Generalnego.

W 1921 został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu doszkolenia. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 512. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 16 września 1922, po ukończeniu kursu i otrzymaniu „pełnych kwalifikacji do pełnienia służby na stanowiskach Sztabu Generalnego” został przydzielony do Referatu Mobilizacyjnego Szefostwa Administracji Armii. Następnie pełnił służbę w Biurze Szefa Administracji Armii na stanowisku szefa Wydziału Mobilizacji Materiałowej, a jego oddziałem macierzystym był 82 pułk piechoty w Brześciu. Od 1925 pełnił obowiązki oficera sztabowego do zleceń I wiceministra spraw wojskowych–szefa Administracji Armii. W czerwcu 1927 został przydzielony ze składu osobowego szefa Administracji Armii do Oddziału IV Sztabu Głównego na stanowisko delegata Sztabu Generalnego przy Dyrekcji Kolei Państwowych w Poznaniu. Był odpowiedzialny za opracowanie planu ochrony linii kolejowych. 23 grudnia tego roku został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczas zajmowanym stanowisku. 23 stycznia 1928 został zameldowany w Poznaniu na ul. Wały Zygmunta Starego 4, a 1 maja tego roku wymeldowany do Warszawy. 23 stycznia 1929 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika z dniem 1 stycznia 1929 i 17. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1929 został przeniesiony służbowo do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu na stanowisko szefa sztabu. W marcu 1932 został oddany do dyspozycji szefa Departamentu Uzupełnień Ministerstwa Spraw Wojskowych z zachowaniem dotychczasowego dodatku służbowego. We wrześniu 1933 został wyznaczony w tym departamencie na stanowisko szefa wydziału. W kwietniu 1935 został przeniesiony do Biura Wojskowego Ministerstwa Rolnictwa i Reform Rolnych na stanowisko dyrektora biura. Od 1 sierpnia 1938 do września 1939 pełnił służbę w Ministerstwie Spraw Wojskowych na stanowisku zastępcy dyrektora i szefa wydziału Biura Planowania przy Gabinecie Ministra.

Po kampanii wrześniowej 1939 przedostał się na Bliski Wschód, gdzie służył w Armii Polskiej na Wschodzie. W 1943 znajdował się w rezerwie personalnej Dowództwa APW. Zmarł 1 marca 1947 w Tel Awiwie. Został pochowany na brytyjskim cmentarzu wojennym w Ramleh w Palestynie (kwatera 9, rząd E, grób 14).

Był żonaty z Lucyną z Orzeszkowskich (ur. 3 czerwca 1889), z którą miał córkę Danutę Marię (ur. 2 lutego 1922). Lucyna Dżygay zmarła 20 maja 1973 i został pochowana na cmentarzu Gap Road w Wimbledonie.

Ogłosił szereg prac i artykułów z dziedziny gospodarczej, z punktu widzenia obronności państwa.

Ordery i odznaczenia

Uwagi

  1. 1 czerwca 1935 ogłoszono sprostowanie nazwiska ppłk. dypl. Janusza Dżugaja z „Dżugaj” na „Dżugay”.

Przypisy

  1. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 1 czerwca 1935, s. 60.
  2. 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
  3. 1 2 3 4 5 Żołnierze Niepodległości : Dżugaj Janusz. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2023-06-28].
  4. 1 2 3 Kartoteka ewidencji ludności 1870–1931. Archiwum Państwowe w Poznaniu. [dostęp 2023-06-28]..
  5. Kolekcja ↓, s. 2, 4.
  6. 1 2 3 4 5 Kolekcja ↓, s. 4.
  7. 1 2 3 4 5 6 7 Łoza 1938 ↓, s. 163.
  8. Dz. Rozp. Kom. Wojsk. Nr 1 z 28 października 1918, poz. 8.
  9. Dz. Rozp. MSWojsk. Nr 5 z 21 listopada 1918, poz. 72.
  10. Dz. Rozk. Wojsk. Nr 4 z 16 stycznia 1919, poz. 162.
  11. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 36.
  12. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 33 z 16 września 1922, s. 720.
  13. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 15, 361, 404.
  14. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 15, 314, 348.
  15. Lista oficerów SG 1925 ↓, s. 10.
  16. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 11 czerwca 1927, s. 167.
  17. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 120, 170.
  18. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 28 z 23 grudnia 1927. Dodatek Nr 1, s. 3.
  19. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 24 stycznia 1929 roku, s. 3.
  20. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 12 marca 1929, s. 91.
  21. Lista oficerów dyplomowanych 1931 ↓, s. 7.
  22. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932, s. 229.
  23. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 22, 441.
  24. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 28 września 1933, s. 193.
  25. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 18 kwietnia 1935, s. 40.
  26. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 430.
  27. Ramleh War Cemetery : J DZUGAY. Commonwealth War Graves Commission. [dostęp 2023-06-28].
  28. Kolekcja ↓, s. 2.
  29. The Polish Heritage Society UK Ltd. : Honours : Polish Graves in North, West & South London cemeteries and churches. The Polish Heritage Society UK Ltd.. [dostęp 2023-06-28]..
  30. M.P. z 1931 r. nr 132, poz. 199, poz. 174 jako ppłk dypl. Dżugaj Janusz.
  31. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 11 listopada 1931, s. 361.
  32. 1 2 3 4 5 6 Kolekcja ↓, s. 3.
  33. M.P. z 1936 r. nr 66, poz. 131.
  34. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 19 marca 1936, s. 1.
  35. Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-06-28]..

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.