Giovanni della Rovere
książę Mondavia i Senigallii
Okres

od 1475
do 1501

Dane biograficzne
Dynastia

della Rovere

Data urodzenia

ok. 1457

Data śmierci

6 listopada 1501

Żona

Giovanna da Montefeltro

Dzieci

Maria, Costanza, Beatrice i Francesco

Jan della Rovere, właśc. Giovanni della Rovere (ur. ok. 1457 w Savonie, zm. 6 listopada 1501 w Ankonie) – włoski kondotier i prefekt Rzymu. Hrabia Sory i Arce; bratanek i protegowany Sykstusa IV.

Życiorys

Był synem Raffaella della Rovere i jego żony; jego bratem był Juliusz II. W marcu 1474 został księciem Mondavia i Senigallii. Jesienią 1475 został prefektem Rzymu. Kiedy papieżem został Rodrigo Borgia, zagorzały wróg rodu della Rovere, Giovanni pomógł swojemu bratu opuścić Włochy w 1494 roku, a sam objął we władanie zabezpieczoną twierdzę w Ostii. Bracia Rovere, wpierając Francję, zmusili Aleksandra do szukania pomocy u Turków. Papież wysłał do Konstantynopola swojego sekretarza, Bozardo, który został w drodze powrotnej zatrzymany przez Giovanniego della Rovere. Prefekt zagarnął wówczas 40 000 dukatów, które sułtan ofiarował Aleksandrowi. 9 marca 1497 został pozbawiony prefektury rzymskiej, na mocy dekretu wydanego przez Aleksandra. Z czasem jednak papież stwierdził, że sojusz z kardynałem della Rovere i jego bratem jest konieczny, więc w listopadzie 1499 przywrócił Giovanniemu prefekturę Rzymu i umorzył dług 40 000 dukatów.

W 1473 roku poślubił Giovannę da Montefeltro, z którą miał czworo dzieci: Marię Giovannę, Costanzę, Beatrice i Francesco Marię. Po śmierci Giovanniego, władzę jako prefekt objął jego 11-letni syn Francesco

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Della Rovere, Giovanni. l'Enciclopedia Italiana. [dostęp 2013-06-20]. (wł.).
  2. 1 2 Duchi di Urbino: Giovanni della Rovere. Foundation for Medieval Genealogy. [dostęp 2013-06-18]. (ang.).
  3. ↑ Ludwig von Pastor: The history of the popes, from the close of the middle ages. T. V. Londyn: Kegan Paul, Trench, Trubner, Co & Ltd., 1901, s. 424.
  4. 1 2 3 Ferdinand Gregorovius: History of the City of Rome in the Middle Ages. T. VII. Londyn: George Bell & Sons, 1900, s. 365-366. (ang.).
  5. ↑ Ludwig von Pastor: The history of the popes, from the close of the middle ages. T. V. Londyn: Kegan Paul, Trench, Trubner, Co & Ltd., 1901, s. 491.
  6. ↑ Ferdinand Gregorovius: History of the City of Rome in the Middle Ages. T. VII. Londyn: George Bell & Sons, 1900, s. 448-449. (ang.).
  7. ↑ Ferdinand Gregorovius: History of the City of Rome in the Middle Ages. T. VII. Londyn: George Bell & Sons, 1900, s. 498. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.