Jan Józef Antoni Hieronim z Ziemięcina
baron Nieczuja Ziemięcki
Feldzeugmeister
Data i miejsce urodzenia

7 września 1816 lub 1817
Kalisz

Data i miejsce śmierci

25 lutego 1906
Kraków

Przebieg służby
Lata służby

1833–1878

Siły zbrojne

Armia Królestwa Saksonii (1833–1851)
Armia Księstwa Nassau
(1851–1866)
cesarska i królewska Armia (1867–1878)

Jednostki

1 Saski Regiment Kawalerii
2 Regiment Kawalerii
4 Dywizja Piechoty

Główne wojny i bitwy

wojna prusko-austriacka

Odznaczenia

Jan Józef Antoni Hieronim z Ziemięcina Ziemięcki herbu Nieczuja (niem. Hieronymus Johann Josef Anton Freiherr Ziemiecki von Ziemiecin; (ur. 7 września 1816 lub 1817 w Kaliszu, zm. 25 lutego 1906 w Krakowie) – niemiecki i austriacki wojskowy, honorowy Feldzeugmeister (odpowiednik generała broni) cesarskiej i królewskiej Armii, weteran wojny prusko-austriackiej.

Życiorys

Wykształcenie pobierał w Królewskiej Saskiej Szkole Kadetów w Dreźnie, którą ukończył 1 lipca 1833. W 1834 awansował do stopnia podporucznika, a następnie porucznika w 1839. Od 1 października 1846 służył jako adiutant księcia Augusta z Saksonii-Coburgu-Gothy. W roku 1847 został awansowany na kapitana i przeniesiony najpierw do Sztabu Głównego w Dreźnie, a później 2 Regimentu Kawalerii, z którym pacyfikował powstańców w Saksonii.

24 września 1851 został awansowany na majora i przeniesiony do armii księstwa Nassau, gdzie ponownie pełnił funkcję adiutanta. 7 maja 1855 uzyskał stopień podpułkownika; na kolejny awans przyszło mu poczekać do 1862 roku. Za jego namowami doszło do przemundurowania armii księstwa w 1862 roku. W 1865 został awansowany na generała majora.

Po wcieleniu księstwa Nassau do królestwa Prus w 1866 został zwolniony z przysięgi wobec księcia i przeszedł na żołd Austro-Węgier 16 lutego 1867 w stopniu generał majora. Dowodził brygadą kawalerii w Pradze. 3 lipca 1869 został mianowany dowódcą 4 Dywizji i awansowany na Feldmarschalleutnanta (generała porucznika). W 1874 został komendantem wojskowym w Koszycach i honorowym szefem c. i k. 40 Pułku Piechoty oraz otrzymał tytuł barona.

Po przejściu na emeryturę 1 kwietnia 1878 został mianowany na honorowy stopień Feldzeugmeistera. Zamieszkał w Krakowie. Tam zmarł 25 lutego 1906. Pochowany na cmentarzu Rakowickim (pas 13).

Awanse

w Armii saskiej

  • porucznik (Leutnant) – 1834)
  • nadporucznik (Oberleutnant) – 1839
  • rotmistrz (Rittmeister) – 1847

w Armii Księstwa Nassau

w cesarskiej i królewskiej Armii

  • generał major (Generalmajor) – 16 lutego 1867 ze starszeństwem z 5 lutego 1865
  • generał porucznik (Feldmarschalleutnant) – 24 października 1869
  • generał broni (Feldzeugmeister) 1 kwietnia 1878

Odznaczenia

Łącznie otrzymał 23 ordery prawie wszystkich dworów królewskich Europy.

Przypisy

  1. ↑ Pogrzeb jenerała broni w Krakowie, „Nowości Illustrowane”, Nr 10, 10 marca 1906, s. 12 [dostęp 2022-09-08].
  2. ↑ Antonio Schmidt-Brentano, Die k. k. bzw. k. u. k. Generalität 1816-1918, Wien: Österreichischen Staatsarchivs, 2007, s. 210 [dostęp 2022-09-08] (niem.).
  3. ↑ Hieronymus Freiherr Ziemiecki von Ziemiecin. [w:] Nota biograficzna [on-line]. austro-hungarian-army.co.uk. [dostęp 2014-09-24]. (ang.).

Bibliografia

  • Jan Rydel, W służbie cesarza i króla. Generałowie i admirałowie narodowości polskiej w siłach zbrojnych Austro-Węgier w latach 1868-1918, Kraków: Księgarnia Akademicka, 2001, ISBN 83-7188-235-1, OCLC 830250410.
  • Antonio Schmidt-Brentano, Die k. k. bzw. k. u. k. Generalität 1816-1918, Wien: Österreichischen Staatsarchivs, 2007, s. 210 [dostęp 2022-09-08] (niem.).
  • Pogrzeb jenerała broni w Krakowie, „Nowości Illustrowane”, Nr 10, 10 marca 1906, s. 12 [dostęp 2022-09-08].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.