| Data urodzenia | |
|---|---|
| Data śmierci | |
| Miejsce spoczynku |
Cmentarz w Zarszynie |
| Narodowość |
polska |
| Rodzice |
Euzebiusz, Joanna |
| Małżeństwo |
Adela z d. Czermińska |
| Dzieci |
Kazimierz, Helena |
| Krewni i powinowaci |
Jan Duklan Wiktor herbu Brochwicz (ur. 16 maja 1812, zm. 20 kwietnia 1877) – polski ziemianin, właściciel dóbr.
Życiorys
Jan Duklan Wiktor urodził się w 1812. Był synem Euzebiusza Tomasza Wiktora z Wróblika herbu Brochwicz (1785-, członek Stanów Galicyjskich) i Joanny z domu Grodzickiej herbu Łada. Jego rodzeństwem byli: Jakub (1814-1887), Aniela (1816-1877, właścicielka dóbr Niebocko, dwukrotnie zamężna pod nazwiskiem Kraińska), Józef (1817-1854, właściciel dóbr Wojkówka).
Jan Wiktor objął majątek w Zarszynie, gdzie zamieszkał. W połowie XIX wieku był właścicielem posiadłości tabularnej Zarszyn, Długiem. Posiadał też dobra Wola Sękowa, Wróblik Szlachecki, Nowotaniec, Makowiska.
Był wybierany do Rady c. k. powiatu sanockiego jako reprezentant grupy większych posiadłości: w 1867, 1870.
W 1870 Jan Wiktor był uprawniony o wyboru posłów na Sejm Krajowy Galicji jako posiadacz dóbr tabularnych Długie, Posada Zarszyńska i Zarszyn (analogicznie jego brat Jakub jako posiadacz majątków Wola Sękowa i Wola Jaworowa).
Wraz z żoną Adelą był fundatorem kościoła w Zarszynie (budowany w latach 1867-1872), a na jego frontonie umieścił napis o treści: „Z darów Twoich Panie niesiemy Ci ofiarę!”. Zgłoszony do udziału w Wystawie Powszechnej 1873 w Wiedniu przedstawiał w grupie II (rolnictwo, leśnictwo itp.) jęczmień, groch, konopie.
W latach 70. był członkiem wydziału okręgowego C. K. Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Sanoku.
Zmarł 20 kwietnia 1877. Został pochowany w grobowcu rodzinnym w Zarszynie 24 kwietnia 1877. Jego żoną od 1841 była Adela (Adeliada) z domu Czermińska herbu Cholewa (1824-1904). Ich dziećmi byli: Kazimierz (1845-1903), Helena (1850-1873, po mężu Fihauser), a wnukiem Jan (1878–1944).
Na obszarze dzielnicy Dąbrówka w Sanoku jedna z ulicy została nazwana imieniem Jana Wiktora.
Uwagi
- ↑ W ewidencji administracyjnej Austro-Węgier był określany w języku niemieckim jako „Johann Wiktor”.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Rocznik szlachty (II) 1883 ↓, s. 730.
- ↑ Gospodarstwo, przemysł i handel. „Gazeta Lwowska”. Nr 163, s. 946, 17 lipca 1872.
- ↑ Hipolit Stupnicki: Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym. Lwów: Karol Wild, 1855, s. 44, 255.
- ↑ Nowiny z kraju i z zagranicy. Sanok. „Dziennik Lwowski–Dodatek”. Nr 166, s. 2, 21 października 1867.
•Galizisches Provinzial-Handbuch für das Jahr 1868. Lwów: 1868, s. 399-400.
•Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1869. Lwów: 1869, s. 274-275. - ↑ Alojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 353.
•Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1870. Lwów: 1870, s. 280. - ↑ Wykaz posiadaczy dóbr tabularnych uprawnionych do wyboru posłów, w ciele wyborczym posiadaczy większych majętności byłego Obwodu sanockiego. „Gazeta Lwowska”. Nr 126, s. 773, 3 czerwca 1870.
- ↑ Kozłowski 1903 ↓, s. 468.
- ↑ Gospodarstwo, przemysł i handel. „Gazeta Lwowska”. Nr 163, s. 2, 17 lipca 1872.
- ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1873. Lwów: 1873, s. 474.
•Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1875. Lwów: 1875, s. 518.
•Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1877. Lwów: 1877, s. 510.
•Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1878. Lwów: 1878, s. 501. - 1 2 Jan Wiktor. jbc.bj.uj.edu.pl. [dostęp 2022-06-15].
- ↑ Rocznik szlachty (II) 1883 ↓, s. 729.
- ↑ Kozłowski 1903 ↓, s. 467, 468.
- ↑ Wykaz nazw ulic niasta Sanoka. bip.um.sanok.pl. [dostęp 2016-06-03].
Bibliografia
- Wiktor herbu Brochwicz. W: Jerzy Sewer Dunin-Borkowski: Rocznik szlachty polskiej. T. 2. Lwów: Księgarnia K. Łukaszewicza, 1883, s. 1-799.
- Włodzimierz Kozłowski. S. p. Kazimierz Wiktor (przemówienie dra Włodzimierza Kozłowskiego w chwili złożenia do grobu zwłok ś. p. Kazimierza Wiktora, w Zarszynie 24 października 1903 b. r.). „Rolnik”. Nr 46, s. 467-469, 14 listopada 1903.
- Jan Wiktor. sejm-wielki.pl. [dostęp 2015-10-01].