| komandor podporucznik | |
| Data i miejsce urodzenia |
2 stycznia 1908 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1932–1947 |
| Siły zbrojne | |
| Stanowiska |
dowódca ORP Burza (tymczasowo), |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
Jan Antoni Tchórznicki (ur. 2 stycznia 1908 w Poznaniu, zm. 16 maja 1972 we Freeport na Bahamach) – polski wojskowy, komandor podporucznik Polskich Sił Zbrojnych.
Przebieg służby
Był synem Antoniego Bronisława Tchórznickiego (1878-1928) i Marii Teodory z d. Kozerskiej (1881–1945). Ok. 1930 ukończył Szkołę Podchorążych Marynarki Wojennej w Toruniu.
Od 1932 referent w Dowództwie Floty. Następnie oficer artylerii w Dowództwie Obrony Wybrzeża Morskiego w Gdyni (od września 1934 do 25 sierpnia 1935). Potem był oficerem kursowym podczas kursu szkoleniowego oficerów Marynarki Wojennej – rocznik ósmy od lipca 1935 do października 1938 i dziewiąty od lipca 1935 do października 1938.
Następnie został oficerem wachtowym na ORP „Iskra” – pierwszy rejs odbył w dniach 30 sierpnia – 23 listopada 1932 na Azory. W kolejnym rejsie był już oficerem nawigacyjnym podczas tzw. rejsu kandydackiego. Następnie był oficerem kursowym podczas dziewiątego rejsu ORP Iskra (20 maja – 23 września 1936) na Azory i Morze Śródziemne.
Później Tchórznicki był członkiem załogi ORP „Burza”, na którym pełnił służbę podczas wybuchu II wojny światowej i przedostał się do Wielkiej Brytanii. W październiku 1938 został I oficerem artylerii na tym okręcie, a od 5 do 16 czerwca 1940 oraz od 30 listopada 1940 do 22 stycznia 1941 sprawował tymczasowo funkcję dowódcy tej jednostki. Od lipca 1940 do 9 marca 1942 był zastępcą dowódcy okrętu. Następnie, od 22 maja 1942 do 14 czerwca 1943 był dowódcą ORP Krakowiak.
Od 24 maja 1943 do stycznia 1945 pełnił funkcję I oficera Sztaby Komendy Morskiej „Południe” Plymouth (działającej w latach 1942– 1947). Był także nieetatowym wykładowcą w Szkole Podchorążych Marynarki Wojennej i w Szkole Podchorążych Rezerwy Marynarki Wojennej w Bickleigh (od 15 października 1943 do stycznia 1945). W okresie od 6 stycznia do 25 listopada 1945 był dowódcą ORP „Piorun”. Potem, w latach 1946–1947 był komendantem Centrum Przeszkolenia Zawodowego Marynarki Wojennej.
Awanse
- 15 sierpnia 1930 – podporucznik marynarki
- 1 stycznia 1933 – porucznik marynarki
- 19 marca 1938 – kapitan marynarki
- 19 maja 1943 – komandor podporucznik
- 29 marca 1946 – komandor porucznik
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari nr 8960
Uwagi
- mianowany przez władze RP na uchodźstwie po 1945 komandorem porucznikiem
- ↑ mianowany przez władze RP na uchodźstwie po 1945 komandorem porucznikiem
Przypisy
- ↑ Karta meldunkowa z Poznania. szukajwarchiwach.pl. [dostęp 2016-05-07]. (pol.).
- ↑ Sawicki 2011 ↓, s. 228.
- ↑ Sawicki 2011 ↓, s. 236.
- 1 2 3 4 Sawicki 2011 ↓, s. 264.
- ↑ Sawicki 2011 ↓, s. 265.
- ↑ Sawicki 2011 ↓, s. 331.
- 1 2 Sawicki 2011 ↓, s. 304.
- ↑ Sawicki 2011 ↓, s. 303.
- ↑ Sawicki 2011 ↓, s. 407.
- ↑ Sawicki 2011 ↓, s. 372.
- ↑ Sawicki 2011 ↓, s. 388.
- ↑ Sawicki 2011 ↓, s. 404.
- ↑ Sawicki 2011 ↓, s. 384.
- ↑ Łukomski G., Polak B., Suchcitz A., Kawalerowie Virtuti Militari 1792 - 1945, Koszalin 1997, s. 520.
Bibliografia
- Jan Kazimierz Sawicki: Kadry Morskie Rzeczypospolitej. T. V. Gdynia: Polskie Towarzystwo Nautologiczne, 2011. ISBN 978-83-932722-0-4.