Jan Zdzisław Spilka
Data i miejsce urodzenia

11 lipca 1885
Stanisławów

Data i miejsce śmierci

12 sierpnia 1942
KL Auschwitz

Zawód, zajęcie

inżynier, radca ministerialny

Stanowisko

kierownik biura

Pracodawca

Biuro Pomiarów Pobrzeża Morskiego

Odznaczenia

Jan Zdzisław Spilka (ur. 11 lipca 1885 w Stanisławowie, zm. 12 sierpnia 1942 w KL Auschwitz) – podpułkownik artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, inżynier, radca ministerialny.

Życiorys

Urodził się 11 lipca 1885 w Stanisławowie, w rodzinie Hilarego i Zuzanny z Ramoszyńskich.

Na stopień porucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1908 w korpusie oficerów artylerii polowej i górskiej. Został przydzielony w rezerwie do 3. Dywizjonu Ciężkich Haubic w Przemyślu. W 1912 został przeniesiony w rezerwie do 11. Dywizjonu Ciężkich Haubic we Lwowie. W szeregach tego oddziału wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach (1912–1913), a następnie walczył na frontach I wojny światowej (później z tego dywizjonu powstał Pułk Artylerii Polowej Ciężkiej Nr 30). Na stopień nadporucznika rezerwy został awansowany ze starszeństwem z 1 listopada 1914, a na stopień kapitana rezerwy ze starszeństwem z 1 lutego 1918.

W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 6 pułku artylerii polowej. 15 lipca 1920 jako oficer tego pułku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w artylerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. 1 maja 1921 został przeniesiony do rezerwy. Miał przydział w rezerwie do 6 pułku artylerii polowej w Krakowie. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 23. lokatą w korpusie oficerów rezerwy artylerii. W 1934 jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Gdynia. Miał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VIII, był wówczas w grupie oficerów „powyżej 40 roku życia”.

W 1924 w Nowym Sączu był geometrą cywilnym, upoważnionym rządowo do wykonywania zawodu mierniczego. Później był zatrudniony w Centrali Ministerstwa Robót Publicznych na stanowisku referendarza w VII stopniu służbowym. Na początku 1930 został mianowany radcą ministerialnym w VI st. sł., a wiosną 1932 przeniesiony do Urzędu Wojewódzkiego w Toruniu (Dyrekcja Robót Publicznych).

Mieszkał w Wejherowie przy ul. Gdańskiej 38. Piastował godność prezesa miejscowego Koła Związku Oficerów Rezerwy i szefa Delegatury Państwowej Rady Ochrony Przyrody w Wejherowie na powiat morski. 20 sierpnia 1934 został zatwierdzony na stanowisku członka Zarządu Oddziału Pomorskiego Związku Harcerstwa Polskiego.

W czasie okupacji niemieckiej mieszkał w Zakopanem. 2 kwietnia 1942 został zatrzymany. 27 maja 1942 przybył do obozu koncentracyjnego Auschwitz, gdzie zginął 12 sierpnia. Jego symboliczny grób znajduje się na nowym cmentarzu parafialnym w Wejherowie (sektor 8, rząd 1, Id grobu: 5853). W tym samym grobie zostały pochowane: żona Maria Spilka (1892–1981) i córka Maria Spilka (1919–1999). Jan Spilka miał również syna Zdzisława (ur. 27 kwietnia 1914).

Ordery i odznaczenia

5 listopada 1935 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia „z powodu braku pracy niepodległościowej”.

Przypisy

  1. 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
  2. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-07-20]..
  3. 1 2 3 4 Straty ↓.
  4. ↑ Schematismus 1909 ↓, s. 856.
  5. ↑ Schematismus 1912 ↓, s. 866.
  6. ↑ Schematismus 1909 ↓, s. 960.
  7. ↑ Schematismus 1912 ↓, s. 988.
  8. ↑ Schematismus 1913 ↓, s. 1045.
  9. 1 2 Schematismus 1914 ↓, s. 867.
  10. ↑ Ranglisten 1916 ↓, s. 768.
  11. ↑ Ranglisten 1917 ↓, s. 1032.
  12. 1 2 Ranglisten 1918 ↓, s. 1275.
  13. ↑ Ranglisten 1916 ↓, s. 654.
  14. ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 1054.
  15. ↑ Kuś 1929 ↓, s. 28.
  16. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 29 z 4 sierpnia 1920, s. 677.
  17. ↑ Kolekcja ↓, s. 4.
  18. ↑ Pierwsza lista 1921 ↓, s. 43, jako mjr Spilka Jan Wiesław ur. 11 lipca 1883.
  19. ↑ Spis oficerów rezerwy 1922 ↓, s. 271, jako mjr. Spilka Jan Zdzisław ur. 11 grudnia 1883.
  20. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 725.
  21. 1 2 3 Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 648.
  22. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 836.
  23. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 762.
  24. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 133, 1002.
  25. ↑ Wykaz mierniczych przysięgłych i geometrów cywilnych. „Przegląd Mierniczy”. 1, s. 14, sierpień 1924. Warszawa..
  26. ↑ Zmiany personalne : Mianowania. „Czasopismo Techniczne. Organ Ministerstwa Robót Publicznych i Polskiego Towarzystwa Politechnicznego”. 4, s. 49, 1930-02-25. Lwów..
  27. ↑ Zmiany personalne : Przeniesienia. „Czasopismo Techniczne. Organ Ministerstwa Robót Publicznych i Polskiego Towarzystwa Politechnicznego”. 10, s. 153, 1932-05-25. Lwów..
  28. 1 2 Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-07-20]..
  29. ↑ Oficerowie rezerwy Pomorza w odpowiedzi Hitlerowi. „Dzień Pomorski”. 55, s. 2, 1933-03-08. Toruń..
  30. ↑ Wiadomości bieżące. „Ochrona Przyrody. Organ Państwowej Rady Ochrony Przyrody”. 14, s. 225, 1934. Kraków..
  31. ↑ Rozkaz Naczelnictwa ZHP L. 11. „Wiadomości Urzędowe”. 8, s. 39, październik 1934. Warszawa: Naczelnictwo Związku Harcerstwa Polskiego..
  32. ↑ Auschwitz ↓.
  33. ↑ Znani pochowani : Spilka Zdzisław. Cmentarz parafialny w Wejherowie (nowy). [dostęp 2022-07-20].
  34. ↑ Kolekcja ↓, s. 2.
  35. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 5 marca 1921, s. 374, jako mjr Spilc Zdzisław z 6 pap.
  36. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-07-20]..
  37. ↑ Kolekcja ↓, s. 3.
  38. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-07-20]..
  39. ↑ Rozkaz Nr 21 DOK VIII z 27 maja 1929. Cyfrowa Biblioteka Wojskowa. [dostęp 2022-07-20].

Bibliografia

  • Spilka Jan Zdzisław. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.62-5256 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-01-12].
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1909. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, styczeń 1909. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1912. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1911. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1913. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1912. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1914. (niem.).
  • Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1916. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1916. (niem.).
  • Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1917. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1917. (niem.).
  • Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1918. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1918. (niem.).
  • Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2022-01-19].
  • Pierwsza lista oficerów rezerwowych WP. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921.
  • Alfabetyczny spis oficerów rezerwy. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922-05-01.
  • Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
  • Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
  • Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1934.
  • Kazimierz Kuś: Zarys historji wojennej 6-go pułku artylerii polowej. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1929, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.