Jan Siuzdak
Sługa Boży, prezbiter
Kraj działania

Polska

Data i miejsce urodzenia

17 lipca 1898
Hucisko

Data i miejsce śmierci

18 listopada 1942
Zamek Hartheim

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Prezbiterat

1926

Jan Siuzdak (ur. 17 lipca 1898 w Hucisku, zm. 18 listopada 1942 na Zamku Hartheim) – polski prezbiter katolicki, krzewiciel oświaty i rozwoju gospodarczego wsi leżących na terenie gminy Wołkowyja (obecnej gmina Solina), Sługa Boży Kościoła katolickiego, męczennik.

Życiorys

Pochodził z wielodzietnej rodziny zamieszkałej w Hucisku. Był synem Jakuba i Anny. Ukończył szkołę podstawową w Łańcucie i gimnazjum w Rzeszowie, a następnie odbył służbę wojskową w Wojsku Polskim. Studia podjął wstępując do seminarium duchownego. Ukończywszy Wyższe Seminarium Duchowne w Przemyślu w 1926 przyjął sakrament święceń kapłańskich. W 1931 skierowany został do administrowania parafią w Wołkowyi, której został proboszczem. Realizował powołanie inicjując działania aktywizujące środowisko pobliskich wiosek dekanatu Solina. Był inicjatorem budowy lokalnych dróg i szkół, organizatorem kwest na rzecz ich wyposażenia, a także zgodnie z głoszoną zasadą:

„Trzeba nieść pomoc każdemu choremu człowiekowi, czy jest Żydem, czy Ukraińcem, czy Polakiem, bo to jest człowiek”

pomagał bezdomnym i chorym. Organizował dożywianie i kolonie dla dzieci ucząc odpowiedzialności za dobro wspólne, poszanowania drugiego człowieka i patriotyzmu. Podczas swojej posługi współpracował ze starostą leskim dr. Romanem Gąsiorowskim.

W czasie okupacji niemieckiej zaangażowanie w działalność dobroczynną i społeczną doprowadziło w kwietniu 1940 do aresztowania Jana Siuzdaka. Więziony był w Baligrodzie, od 3 kwietnia do 20 czerwca 1940 w więzieniu w Sanoku, a następnie wywieziony został do niemieckiego obozu koncentracyjnego Dachau, gdzie nadano mu numer 22536. Stamtąd został przetransportowany w tzw. transporcie inwalidów na Zamek Hartheim, w którym znajdowało się centrum eutanazyjne i w którym zginął 18 listopada 1942 roku.

Był jednym z 122 Sług Bożych, wobec których 17 września 2003 rozpoczął się drugi proces beatyfikacyjny drugiej grupy polskich męczenników z okresu II wojny światowej.

Sługa Boży Jan Siuzdak został patronem zespołu szkół w Wołkowyi. Jego nazwisko znalazło się na tablicy upamiętniającej zamordowanych kapłanów diecezji przemyskiej wmurowanej w bazylice archikatedralnej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Jana Chrzciciela w Przemyślu.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 Droga Krzyżowa ks. Jana Siuzdaka. Zespół Szkół im. ks. Jana Siuzdaka ul. Szkolna 7 38 – 613 Wołkowyja. [dostęp 2015-06-08].
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Janusz Wójtowicz: Pod patronatem Sługi Bożego. Tygodnik Niedziela, Edycja przemyska, 47/2007. [dostęp 2015-06-08].
  3. ↑ MARTYRS KILLED IN ODIUM FIDEI BY THE NAZIS DURING THE SECOND WORLD WAR (III), poz. 79. [dostęp 2015-06-08]. (ang.).
  4. 1 2 Gefängnis in Sanok. Księga więźniów śledczych 1939-1940 (zespół 134, sygn. 97). AP Rzeszów – O/Sanok, s. 83 (poz. 791).
  5. 1 2 Nasz Patron. Zespół Szkół im. ks. Jana Siuzdaka ul. Szkolna 7 38 – 613 Wołkowyja. [dostęp 2015-06-08].
  6. ↑ Stanisław Szczepański: Patron szkoły. zswolkowyja.pl. [dostęp 2018-03-27].
  7. ↑ Jan Siuzdak. 18.11.2021. [dostęp 2021-11-18].
  8. ↑ Słudzy Boży w procesie beatyfikacyjnym drugiej grupy męczenników z okresu II wojny światowej. [dostęp 2015-06-08].
  9. ↑ Proces beatyfikacyjny. [dostęp 2015-06-08].
  10. ↑ Przemyśl – tablica upamiętniająca zamordowanych kapłanów diecezji przemyskiej. 04.07.2014. [dostęp 2015-06-08].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.