Jan Piwowoński (ur. 11 listopada 1924 w Chrzanowie, zm. 13 lipca 1998) – polski pisarz marynista, publicysta i popularyzator spraw morskich oraz historii kolejnictwa.

Życiorys

Jan Piwowoński był absolwentem Uniwersytetu Jagiellońskiego, na tejże uczelni uzyskał doktorat z geografii ekonomicznej. Pracował jako dyrektor szkoły. Jego największą pasją były zagadnienia związane z morzem, co zaowocowało licznymi publikacjami w czasopismach „Morze” i „Przegląd Morski” oraz wieloma książkami, między innymi: Bój o wyspy mgieł (seria „Miniatury Morskie”, Gdańsk 1959), Nowoczesny statek handlowy (Gdańsk 1975), Niezwykłe okręty (Warszawa 1977), Niełatwe morze (Warszawa 1979), Płyną statki i okręty (Warszawa 1981), Nierówne boje (Warszawa 1988), Korsarze dwóch wojen (Kraków 1994). Najważniejszym dziełem z tej tematyki była Flota spod biało-czerwonej (Warszawa 1989, ilustracje Adam Werka), będąca przeglądem wszystkich polskich statków morskich i okrętów od 1918 roku do chwili wydania, podzielonym na rozdziały tematyczne.

Drugą pasją Jana Piwowońskiego były pojazdy szynowe, na temat których opublikował pozycje: Parowozy kolei polskich (Warszawa 1978), Stalowe szlaki (Warszawa 1981) czy Dzwonią tramwaje (Warszawa 1989). Poza tym był autorem książki Mury, które broniły Krakowa (Kraków 1986), poświęconej historii krakowskich fortyfikacji.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 J. Malinowski, Jan Piwowoński, s.2

Bibliografia

  • Jarosław Malinowski: Jan Piwowoński (1924–1998). „Okręty Wojenne” 4/1998 (26). ISSN 1231-014X, s.2.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.