Jan Korybski
kapitan administracji
Data i miejsce urodzenia

30 kwietnia 1895
Wilno

Data i miejsce śmierci

1940
Ukraina

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

82 Pułk Piechoty

Stanowiska

oficer mobilizacyjny

Główne wojny i bitwy

wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Jan Korybski (ur. 30 kwietnia 1895 w Wilnie, zm. w 1940 na Ukrainie) – kapitan administracji (piechoty) Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 30 kwietnia 1895 w Wilnie, w rodzinie Henryka i Petroneli z Iwaszkiewiczów. Ukończył oddział komercyjny szkoły realnej w Wilnie. W latach 1910–1914 był członkiem „Sokoła”.

10 maja 1915 został powołany do armii rosyjskiej i wcielony do Jegierskiego Pułku Lejbgwardii. 4 grudnia tego roku został skierowany do Wileńskiej Szkoły Wojskowej. 1 kwietnia 1916 został mianowany chorążym i przeniesiony do 433 Nowgorodzkiego Pułku Piechoty na stanowisko młodszego oficera kompanii. Walczył na froncie ryskim, był pięciokrotnie ranny. 8 grudnia 1916 awansował na podporucznika, a 12 maja 1917 – porucznika. W lipcu 1917 zgłosił się do Oddziału Polskiego w Odessie, a po jego rozwiązaniu (14 kwietnia 1918) wrócił do Wilna, gdzie rozpoczął działalność organizacyjną w Związku Wojskowych Polaków. Wziął udział w walkach o Wilno, a po zajęciu miasta przez bolszewików (5 stycznia 1919) uciekł do Odessy, gdzie wstąpił do 4 Dywizji Strzelców Polskich.

18 grudnia 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 3 Pułku Piechoty Legionów. Wyróżnił się dowodząc 12. kompanią w walkach pod wsią Leszczyny nad Berezyną, w nocy z 4 na 5 czerwca 1920. Po zakończeniu działań wojennych kontynuował służbę wojskową w 3 pp Leg. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 1842. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do 80 Pułku Piechoty w Słonimie, w 1927 do 50 Pułku Piechoty w Kowlu, a w marcu 1931 do 73 Pułku Piechoty w Katowicach. W marcu 1934 służył w II batalionie 73 pp detaszowanym w Oświęcimiu na stanowisku dowódcy 4. kompanii. W 1935 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Brześć na stanowisko kierownika referatu. W marcu 1939 pełnił służbę w 82 Pułku Piechoty w Brześciu na stanowisku oficera mobilizacyjnego. W tym czasie był już przeniesiony do korpusu oficerów administracji, grupa administracyjna.

Jan Korybski figuruje na tzw. Liście Ukraińskiej, czyli liście obywateli polskich zamordowanych na terytorium ówczesnej Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, na podstawie decyzji Biura Politycznego WKP(b) i naczelnych władz państwowych ZSRR z 5 marca 1940.

Był żonaty, miał syna Jana Waldemara (ur. 4 marca 1927).

Ordery i odznaczenia

Zobacz też

Uwagi

  1. 1 czerwca 1935 ogłoszono sprostowanie daty urodzenia kpt. Jana Korybskiego z „18 kwietnia 1895” na „30 kwietnia 1895”.

Przypisy

  1. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 1 czerwca 1935, s. 62.
  2. 1 2 Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 292.
  3. 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
  4. Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-01-07]..
  5. Kolekcja ↓, s. 2, 4.
  6. 1 2 Kolekcja ↓, s. 3, 4.
  7. 1 2 3 4 5 Kolekcja ↓, s. 4.
  8. Kolekcja ↓, s. 5.
  9. Kolekcja ↓, s. 6.
  10. Spis oficerów 1921 ↓, s. 29, 702.
  11. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 69.
  12. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 355, 421.
  13. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 309, 364.
  14. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 64, 198.
  15. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 26 marca 1931, s. 98.
  16. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 46, 601.
  17. Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 41.
  18. 1 2 Kolekcja ↓, s. 2.
  19. Kolekcja ↓, s. 12.
  20. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 646.
  21. Straceni na Ukrainie 1994 ↓, s. 43.
  22. Banaszek, Roman i Sawicki 2000 ↓, s. 143.
  23. Indeks Represjonowanych. Instytut Pamięci Narodowej. [dostęp 2023-05-23].
  24. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 26 marca 1921, s. 533, jako por. Józef Korybski.
  25. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 19 marca 1936, s. 14, sprostowano imię z „Józef” na „Jan”.
  26. Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-01-07]..
  27. Czajkowski 1930 ↓, s. 47.
  28. 1 2 Kolekcja ↓, s. 3.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.