Jan Kolanowski
major piechoty
Data i miejsce urodzenia

24 października 1893
Tarnów

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

12 pułk piechoty

Stanowiska

II zastępca dowódcy pułku (kwatermistrz)

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Jan Kolanowski (ur. 24 października 1893 w Tarnowie, zm. ?) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 24 października 1893 w Tarnowie. Pracował jako urzędnik bankowy. 12 kwietnia 1915 wstąpił do Legionów Polskich. Służył w 9. kompanii 6 pułku piechoty. 5 sierpnia 1915 awansował na sekcyjnego, a później sierżanta. 5 czerwca 1919 jako podoficer byłych Legionów Polskich został mianowany z dniem 1 maja 1919 podporucznikiem piechoty. Pełnił wówczas służbę w 6 pułku piechoty Legionów.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 6 pp Leg. w Wilnie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1499. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do 63 pułku piechoty w Toruniu i przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Toruń na stanowisko oficera instrukcyjnego. 30 listopada 1923 został przydzielony do 63 pp. W grudniu tego roku został przeniesiony do 6 pp Leg. W marcu 1925 był słuchaczem kursu dla oficerów wywiadu przy Korpusie Ochrony Pogranicza. W latach 1925–1930 służył w Oddziale II Sztabu Głównego. 23 grudnia 1927 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczas zajmowanym stanowisku. 2 kwietnia 1929 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1929 stopień majora w korpusie oficerów piechoty i 36. lokatą. W marcu 1930 został przeniesiony z Ekspozytury Oddziału II SG do 48 pułku piechoty w Stanisławowie na stanowisko dowódcy batalionu, a w sierpniu 1935 przesunięty na stanowisko kwatermistrza. W marcu 1939 pełnił służbę w 12 pułku piechoty w Wadowicach na stanowisku II zastępcy dowódcy pułku (kwatermistrza). W czasie kampanii wrześniowej był dowódcą Oddziału Zbierającego Nadwyżki 12 pp. Przekroczył granicę z Węgrami, gdzie został internowany. Później przekazany Niemcom i osadzony w Oflagu VI E Dorsten.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Żołnierze Niepodległości : Kolanowski Jan. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2023-03-19].
  2. 1 2 Ciastoń i in. 1939 ↓, s. 235.
  3. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 65 z 12 czerwca 1919, poz. 2053.
  4. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 41, 696.
  5. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 63.
  6. ↑ Pismo komendanta PKU Toruń do Komendy Miasta st. Warszawa z 15 stycznia 1925. [w:] Oddział II, sygn. I.303.4.343, s. 232 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-03-19].
  7. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 305, 418.
  8. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 75 z 6 grudnia 1923, s. 698.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 136, 361.
  10. ↑ Meldunek kpt. Jana Kolanowskiego do kierownika kursu dla ofic. wyw. przy KOP z 10 marca 1925. [w:] Oddział II, sygn. I.303.4.343, s. 269 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-03-19].
  11. ↑ Pismo szefa sztabu KOP do Oddziału II SG z 18 maja 1925. [w:] Oddział II, sygn. I.303.4.343, s. 270 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-03-19].
  12. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 130, 194.
  13. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 28 z 23 grudnia 1927. Dodatek Nr 1, s. 6.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 3 kwietnia 1929, s. 105.
  15. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 21, w marcu 1939 zajmował 6. lokatę.
  16. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 31 marca 1930, s. 104.
  17. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 35, 576.
  18. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 sierpnia 1935, s. 96.
  19. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 561.
  20. ↑ Program „Straty osobowe i ofiary represji pod okupacją niemiecką”. Fundacja „Polsko-Niemieckie Pojednanie”. [dostęp 2023-03-19].
  21. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 stycznia 1923, s. 30.
  22. ↑ Ciastoń i in. 1939 ↓, s. 153.
  23. ↑ M.P. z 1931 r. nr 132, poz. 199.
  24. ↑ Ciastoń i in. 1939 ↓, s. 185.
  25. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 35.
  26. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 211.
  27. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 6 sierpnia 1929, s. 239.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.