Jan Kinast (ur. 23 stycznia 1928 w Warszawie, zm. 18 lipca 1993 tamże) – polski działacz państwowy i dyplomata, wiceminister spraw zagranicznych (1984–1987), ambasador PRL w Brazylii (1977–1982) i USA (1987–1990).

Życiorys

W czasie okupacji niemieckiej organizował polskie harcerstwo we warszawskiej dzielnicy Włochy (był komendantem roju). Wziął udział w powstaniu warszawskim, za co był więziony w niemieckich obozach koncentracyjnych Auschwitz-Birkenau i Flossenbürg (KL). Po II wojnie światowej był komendantem włochowskiego Hufca ZHP.

W latach 1948–1956 należał do Związku Młodzieży Polskiej. Ukończył prawo na Uniwersytecie Warszawskim w 1950. Pracował w Wydawnictwie Harcerskim Horyzonty, od 1959 do 1962 jako dyrektor. W 1962 wstąpił do polskiej służby zagranicznej. Od 1964 do 1968 w Ambasadzie RP w Waszyngtonie jako II i I sekretarz. W latach 1970–1977 zastępca dyrektora i dyrektor Departamentu III (Ameryki). Od 13 października 1977 do 3 sierpnia 1982 był ambasadorem w Brazylii. Powrócił na stanowisko dyrektora Departamentu III. Od października 1984 do października 1987 pełnił obowiązki podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Od 22 marca 1988 był ambasadorem PRL w USA, funkcję sprawował do 8 sierpnia 1990.

Żonaty z Krystyną Teresą z domu Scibisz (1930–2021). Miał dziecko. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A 3 Tuje rz. 1 m. 21).

Współpraca ze Służbą Bezpieczeństwa PRL

Według materiałów zgromadzonych w archiwum Instytutu Pamięci Narodowej był w latach 1964–1970 tajnym współpracownikiem Służby Bezpieczeństwa o pseudonimie „Zdzisław”.

Przypisy