Jan Karczewski

Jan Karczewski w mundurze kapitana
Data i miejsce urodzenia

25 sierpnia 1900
Warszawa

Data i miejsce śmierci

30 marca 1947
Edynburg

Odznaczenia

Jan Karol Leon Karczewski herbu Samson (ur. 25 sierpnia 1900 w Warszawie, zm. 30 marca 1947 w Edynburgu) – polski pisarz, satyryk i publicysta, jedna z bardziej zagadkowych postaci polskiej literatury dwudziestolecia międzywojennego. Przez wiele lat podejrzewano, że Jan Karczewski to jedynie pseudonim innego pisarza.

Życie i twórczość

Jan Karol Leon Karczewski urodził się 25 sierpnia 1900 roku w Warszawie. Studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim.

Został mianowany porucznikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1921 roku w korpusie oficerów piechoty. W 1928 roku pełnił służbę w Biurze Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. Z dniem 21 października 1929 roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska w 20 pułku piechoty w Krakowie i przydzielony do dyspozycji Prezesa Rady Ministrów na okres sześciu miesięcy. Następnie przedłożono mu przydział do 11 lutego 1931 roku. Z dniem 12 lutego 1931 roku został przeniesiony w stan nieczynny na okres sześciu miesięcy. 1 marca 1931 roku został zatrudniony w Departamencie Polityczno-Ekonomicznym Ministerstwa Spraw Zagranicznych w charakterze prowizorycznego referenta w VII stopniu służbowym. Z dniem 31 grudnia 1931 roku został przeniesiony do rezerwy z równoczesnym przeniesieniem w rezerwie do 20 pułku piechoty.

1 lipca 1932 roku został mianowany prowizorycznym wicekonsulem II klasy w Tuluzie. W czasie rocznego pobytu w tym mieście nawiązał kontakt z tamtejszą masonerią.

Po powrocie do Polski pracował w firmie zajmującej się eksportem drewna. W 1934 roku założył Agencję Prasową „Tempo”.

W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V. Był wówczas w grupie oficerów „pozostających stale zagranicą”.

Jesienią 1939 roku znów znalazł się we Francji. Jego dalsze losy w czasie II wojny światowej nie są jednak znane. Po zakończeniu wojny trafił do Londynu, a następnie do Szkocji, gdzie wiosną 1947 zmarł nagle na udar. Pochowany w Edynburgu na cmentarzu Corstorphine Hill.

Był autorem książek społeczno-obyczajowych (Nie mogę pisać, Oskarżam – wspólnie z Włodzimierzem Popławskim), fantastycznych (Bakcyl, Rok przestępny), a także licznych artykułów publicystycznych.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 148, 249.
  2. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 21 stycznia 1930 roku, s. 5.
  3. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 18 czerwca 1930 roku, s. 221.
  4. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 27.
  5. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 26 marca 1931 roku, s. 128.
  6. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 26 marca 1931 roku, s. 124.
  7. 1 2 3 4 Rocznik Służby Zagranicznej 1933 ↓, s. 36.
  8. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 220.
  9. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 28, 816.
  10. ↑ Jan Karczewski, Nie mogę pisać : opowieść sentymentalno-cyniczna, wyd. 1931. [wersja cyfrowa], polona.pl [dostęp 2020-05-22].
  11. ↑ Jan Karczewski, Bakcyl : powieść, wyd. 1929 [online], polona.pl [dostęp 2020-05-22].
  12. ↑ Jan Karczewski, Rok przestępny, wyd. 1931 [online], polona.pl [dostęp 2020-05-22].
  13. ↑ Odznaczenia. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 8, s. 104, 1934.

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.