Jan Kanty Krasicki
Jan Kanty Maria Ignacy Aleksy
„Am or patriae nostra lex”

herb Rogala (Krasicki hrabia)
hrabia
Rodzina

Krasiccy herbu Rogala

Ojciec

Kazimierz Antoni Krasicki

Matka

Izabela Maria ze Stadnickich

Żona

Maria z Korwin-Krasickich

Dzieci

Helena Izabela Homolacs

Jan Kanty Krasicki
Data i miejsce urodzenia

26 października 1837
Nawojowa

Data i miejsce śmierci

16 stycznia 1893
Wiedeń

Poseł do Rady Państwa
kadencja V i VI
Okres

od 4 listopada 1873
do 23 kwietnia 1885

Przynależność polityczna

Koło Polskie w Radzie Państwa - konserwatyści podolacy

Następca

Jerzy Konstanty Czartoryski

Członek Izby Panów
Okres

od 15 października 1885
do 16 stycznia 1893

Odznaczenia

Jan Kanty Maria Ignacy Aleksy Krasicki herbu Rogala, hrabia (ur. 26 października 1837 w Nawojowej, zm. 16 stycznia 1893 w Wiedniu) – ziemianin, działacz gospodarczy, polityk konserwatywny, poseł do austriackiej Rady Państwa oraz członek Izby Panów w Wiedniu.

Życiorys

Ukończył studia prawnicze na uniwersytecie we Lwowie. Praktykant koncepcyjny, od 1862 był koncypientem w Namiestnictwie Galicyjskim we Lwowie (1859-1862). W 1862 został oddelegowany jako komisarz do Ministerstwa Stanu, następnie od 1865 urzędnik Namiestnictwa, od 1866 przebywający na urlopie. W 1873 przeszedł w stan spoczynku.

Ziemianin, od 1860 właściciel dóbr Glinne w pow. leskim, a po śmierci ojca w 1882 także Boratyń w pow. jarosławskim. Członek oddziału jarosławskiego (1861-1873) I przemysko-mościsko-jaworowsko-mościckiego (1882) Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego we Lwowie. Członek Krakowskiego Towarzystwa Rolniczego (1861-1864) i Rady Administracyjnej Galicyjskiego Ogólnego Towarzystwa Ubezpieczeń (1871-1875). Prezes Rady Nadzorczej Kolei Naddniestrzańskiej (1874-1876). Członek (1876-1882) i prezes (1883-1889) Rady Nadzorczej Kolei Lwów-Czerniowce-Jassy. Prezes Rady Nadzorczej Kolei Lwów-Bełżec (1889).

Poseł do austriackiej Rady Państwa V kadencji (4 listopada 1873 – 22 maja 1879) i VI kadencji (7 października 1879 – 23 kwietnia 1885), wybierany w kurii IV (gmin wiejskich) w okręgu wyborczym nr 13 (Jarosław-Radymno-Sieniawa-Cieszanów-Lubaczów). Należał do frakcji posłów konserwatywnych (podolaków) w Kole Polskim w Wiedniu. 19 września 1885 mianowany przez cesarza dożywotnim członkiem Izby Panów Rady Państwa, pełnił tę funkcję od 15 października 1885.

Zmarł śmiercią samobójczą. W 1892 podjął próbę samobójczą przez podcięcie gardła, ale został odratowany. W styczniu następnego roku wyskoczył z trzeciego piętra hotelu w Wiedniu. Powodem samobójczego kroku była prawdopodobnie choroba nerwowa i kłopoty finansowe. Pochowany na Cmentarzu Centralnym w Wiedniu (sektor 41 A - grób 4),

Rodzina i życie prywatne

Urodził się w rodzinie ziemiańskiej, syn Kazimierza Antoniego (1807-1882) i Izabeli Marii ze Stadnickich (1812-1879). Ożenił się 1 czerwca 1876 w Rzymie z Marią z Korwin-Krasickich (1847–1912). Mieli córkę Helenę Izabelę (1879–1940), która wyszła za Emanuela Homolacsa.

Odznaczenia

Kawaler królewskiego orderu bawarskiego św. Jerzego (24 kwietnia 1869), kawaler wielkiego krzyża papieskiego orderu św. Grzegorza (1891), kawaler papieskiego orderu Grobu Św. (31 października 1867), kawaler wielkiej wstęgi rumuńskiego orderu Korony (1889), kawaler honorowy maltański (20 marca 1862). Od 7 listopada 1863 podkomorzy austriacki (szambelan).

Przypisy

  1. 1 2 3 Parlament Österreich Republik, Franz Adlgasser, Kurzbiografie Krasicki, Jan Graf - Parlamentarier 1848-1918 online [14.10.2019]
  2. ↑ Handbuch des Statthaltarei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1859, s. 11; 1860, s. 11; 1861, s. 11; 1861, s. 15;
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Jerzy Dunin-Borkowski, Almanach Błękitny. Genealogia żyjących rodów polskich, Lwów [1908], s. 488.
  4. ↑ Handbuch des Statthaltarei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1861, s. 407; 1862, s. 421; 1863, s. 432; 1864, s. 441; 1865, s. 454; 1866, s. 454; Galizisches Provinzial-Handbuch für das Jahr 1867, s. 810; 1868, s. 818; 1869, s. 539; Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1870, s. 578; 1871, s. 511; 1872, s. 509; 1873, s. 528; 1882, s. 567;
  5. ↑ Handbuch des Statthaltarei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1861, s. 418; 1862, s. 435; 1863, s. 445; 1864, s. 454;
  6. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1871, s. 497; 1872, s. 495; 1873, s. 473; 1874, s. 556; 1875, s. 559;
  7. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1874, s. 502; 1875, s. 508; 1876, s. 510;
  8. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1876, s. 519; 1877, s. 494; 1878, s. 484; 1879, s. 477; 1880, s. 482; 1881, s. 493; 1882, s. 495; 1883, s. 495; 1884, s. 475; 1885, s. 475; 1886, s. 475; 1887, s. 475; 1888, s. 475; 1889, s. 550;
  9. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1889, s. 559;
  10. ↑ Józef Buszko, Polacy w parlamencie wiedeńskim – 1848-1918, Warszawa 1996, s. 123, 376, 384, 394-398, 406
  11. ↑ Józef Buszko, Polacy w parlamencie wiedeńskim – 1848-1918, Warszawa 1996, s. 389
  12. ↑ Člen panské sněmovny - sebevrahem. „Národní politika”, s. 1, 1893-01-17. (cz.).
  13. ↑ Arkadiusz Bińczyk. Kazimierz Krasicki. Żołnierz z wykształcenia, gospodarz z talentu. „Polska The Tomes”, 2018-10-24.
  14. ↑ Grab Jan Krasicki - Friedhöfe Wien - Info online [4.01.2020]
  15. ↑ Marek Minakowski, Jan Kanty Maria «Jan-Kanty» hr. Krasicki z Siecina h. Rogala [online], wielcy.pl [dostęp 2019-10-15] (pol.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.