Łabędź | |
| Rodzina |
Wąsowiczowie Duninowie herbu Łabędź |
|---|---|
| Data urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Ojciec |
Hiacynt Dunin-Wąsowicz |
| Matka |
Konstancja Bukowiecka |
| Żona |
Helena Kietlińska |
| Odznaczenia | |
Jan Kanty Dunin Wąsowicz herbu Łabędź (ur. 20 października 1729, zm. 29 marca 1827 w Dębinach) – wojskowy, urzędnik ziemski.
Życiorys
Urodził się 20 października 1729. Był synem Hiacyntego (starosta drohomyślski) i Konstancji z domu Bukowieckiej (podczaszanka nowogrodzka).
W młodości służył w wojsku w chorągwi pancernej w Sanoku. W tym miejscu udzielał się też w innej działalności zyskując szacunek ludności. Był pełnomocnikiem ziemi sanockiej na trybunał skarbowy radomski. Później, związany przyjaźnią z miecznikiem koronnym Franciszkiem Lubomirskim, został jego pełnomocnikiem. W tym czasie mieszkał w Barze na ziemi podlaskiej. Po śmierci księcia osiadł na rodzimej ziemi sandomierskiej. Tam był generałem adiutantem przy boku króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, łowczym ziemi stężyckiej w latach 1771-1793. W 1790 był członkiem Komisji Porządkowej Cywilno-Wojskowej województwa sandomierskiego dla powiatu radomskiego. Wielokrotnie występował jako superarbiter. Udzielał się też jako sędzia pokoju.
Został odznaczony Orderem Świętego Stanisława przez Stanisława Augusta Poniatowskiego
Pełnił funkcję konsyliarza województwa sandomierskiego w konfederacji targowickiej.
Zmarł 29 marca 1827 w Dębinach w powiecie opoczyńskim. Był żonaty z Heleną z domu Kietlińską herbu Odrowąż.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 B.A.. Z Radomia. „Gazeta Polska”. Nr 171, s. 671-672, 24 czerwca 1827.
- ↑ Dziennik rządowo-ekonomiczno handlowy. Zaymuiący różne Wiadomości, Rządowe, Handlowe, Ekonomiczne, Fbryczne, Kontraktowe na Dobra, Summy, i Produkta. Zajmujący 3 miesiące kwiecień may czerwiec 1790. R.5. T. II., s. 381.
Bibliografia
- Korrespondent Warszawski Donoszący Wiadomości Kraiowe y Zagraniczne. 1792, no 52
- Urzędnicy województwa sandomierskiego XVI-XVIII wieku. Spisy. Oprac. Krzysztof Chłapowski i Alicja Falniowska-Grabowska. Kórnik 1993