| tytularny generał brygady | |
| Data i miejsce urodzenia |
19 stycznia 1870 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
11 grudnia 1929 |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki |
Dowództwo Okręgu Korpusu Nr IX |
| Stanowiska |
szef sanitarny okręgu korpusu |
| Główne wojny i bitwy | |
Jan Kamiński (ur. 19 stycznia 1870 w Probużnej, zm. 11 grudnia 1929 w Krakowie) – doktor medycyny, tytularny generał brygady Wojska Polskiego.
Życiorys
Urodził się we wsi Probużna, w ówczesnym powiecie husiatyńskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Ludwika i Marii z Cozlów. Kształcił się w Stryju. 26 grudnia 1896 roku, po ukończeniu studiów medycznych w Krakowie, rozpoczął zawodową służbę wojskową w cesarskiej i królewskiej armii. Pełnił ją jako lekarz w szpitalach garnizonowych w Krakowie, Zagrzebiu i Przemyślu.
W czasie I wojny światowej był komendantem szpitala polowego, od 1916 roku szpitala polowego Legionów Polskich w Lublinie. W latach 1917–1918 szef sanitarny Generalnego Gubernatorstwa w Lublinie. W 1917 roku awansował na podpułkownika.
1 listopada 1918 roku przyjęty został do Wojska Polskiego i wyznaczony na stanowisko szefa sanitarnego Dowództwa Okręgu Generalnego „Lublin”. 1 stycznia 1919 roku został przeniesiony do Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisko szefa sekcji regulaminowej. 15 kwietnia 1920 roku został wiceprezesem Wojskowej Rady Sanitarnej. 29 maja 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu pułkownika, w Korpusie Lekarskim, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. 14 października tego roku został mianowany pełniącym obowiązki komendanta Szpitala Ujazdowskiego w Warszawie.
Od 13 lipca 1921 roku był szefem sanitarnym Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu, a od 15 grudnia tego roku szefem sanitarnym Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VIII w Toruniu. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 14. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, a jego oddziałem macierzystym była wówczas kompania zapasowa sanitarna Nr 5. Następnie jego oddziałem macierzystym 8 batalion sanitarny w Toruniu.
4 stycznia 1927 roku Prezydent RP Ignacy Mościcki nadał mu stopień generała brygady, wyłącznie z prawem do tytułu, z dniem przeniesienia w stan spoczynku – 28 lutego 1927 roku. Mieszkał wówczas w Toruniu przy ulicy Konopnickiej 25. Następnie osiadł w Krakowie. Tam 11 grudnia 1929 roku zmarł. Pochowany na cmentarzu Rakowickim (kw. V, rząd płd.).
Przypisy
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1501, w ewidencji Wojska Polskiego figurował jako „Jan I Kamiński”, w celu odróżnienia od innego oficera noszącego to samo imię i nazwisko.
- 1 2 3 4 5 6 Stawecki 1994 ↓, s. 158.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 22 z 16 czerwca 1920 roku, s. 459.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 41 z 27 października 1920 roku, s. 1001.
- ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 309.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 106, 1168, 1197.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 59, 1061, 1078.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 22 stycznia 1927 roku, s. 9, 12.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 881.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 4 z 14 lutego 1930 roku, s. 63.
- ↑ Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy lokalizator grobów. Jan Kamiński. rakowice.eu. [dostęp 2021-05-17].
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2018-03-22].
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Henryk Piotr Kosk: Generalicja polska. Popularny słownik biograficzny. T. 1 A-Ł. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, 1998. ISBN 83-87103-55-1.
- Tadeusz Kryska-Karski, Stanisław Żurakowski: Generałowie Polski niepodległej. Warszawa: Editions Spotkania, 1991.
- Piotr Stawecki: Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1994. ISBN 83-11-08262-6.