Jan Janik
major intendent
Data i miejsce urodzenia

13 maja 1895
Dominikowice

Data i miejsce śmierci

1940
Katyń

Przebieg służby
Lata służby

1914–1940

Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie

Formacja

Legiony Polskie

Jednostki

2 pułk piechoty
34 pułk piechoty,
Departament VII Intendentury Ministerstwa Spraw Wojskowych,
Szefostwo Intendentury DOK nr I,
Komenda Główna Junackich Hufców Pracy

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Jan Janik (ur. 13 maja 1895 w Dominikowicach, pow. gorlicki, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – major intendent z wyższymi studiami wojskowymi Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Walecznych, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys

Urodził się w rodzinie Michała i Krystyny z Kiełtyków. Absolwent Gimnazjum w Jaśle i Seminarium Nauczycielskiego w Tarnowie. Członek Strzelca. 10 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Służył w 2 pułku piechoty. Został mianowany sierżantem. Następnie w Polskim Korpusie Posiłkowym. Po bitwie pod Rarańczą internowany w Szeklence. W 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. W czasie wojny z bolszewikami służył w 34 pułku piechoty.

W okresie międzywojennym pozostał w wojsku. W 1923 jako oficer nadetatowy II Okręgowego Zakładu Gospodarczego w stopniu kapitana (starszeństwo z dniem 1 czerwca 1919 i 200 lokatą w korpusie oficerów administracji – dział gospodarczy) służył w Departamencie VII Intendentury Ministerstwa Spraw Wojskowych. W 1924 oddelegowany z II OZG na studia do Wyższej Szkoły Intendentury w Warszawie. Po ukończeniu studiów wrócił MSWojsk. W 1932 służył w Szefostwie Intendentury Dowództwa Okręgu Korpusu nr I. W 1936 był szefem wydziału szkolenia w Komendzie Głównej Junackich Hufców Pracy.

W kampanii wrześniowej wzięty do niewoli radzieckiej około 19 września w rejonie Tarnopola. Najpierw osadzony kozielszczańskim obozie przejściowym (stan na 28.10.1939). Na karcie z obozu kozielszczańskiego widnieje adres urodzenia – Warszawa. 2 listopada 1939 odesłany do obozu w Kozielsku, dokąd przybył 4 listopada. Między 7 a 9 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa 015/2 z 05.04.1940. Został zamordowany między 9 a 11 kwietnia 1940 przez NKWD w lesie katyńskim. Nie został zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943. W Archiwum Robla (pakiet 0747-05) w pamiętniku znalezionym przy szczątkach Feliksa Gadomskiego, Janik jest wymieniony na liście oficerów obozu w Kozielsku. Krewni do 1945 poszukiwali informacji przez Biuro Informacji i Badań Polskiego Czerwonego Krzyża w Warszawie.

Życie prywatne

Żonaty z Aliną z Piotrowskich, miał córki Danutę i Wiesławę oraz syna Jerzego.

Upamiętnienie

  • Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło decyzją Nr 439/MON z 5 października 2007 awansował go pośmiertnie na stopnień podpułkownika. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości "Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów".
  • Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (nr 14384) – zbiorowe, pośmiertne odznaczenie żołnierzy polskich zamordowanych w Katyniu i innych nieznanych miejscach kaźni, nadane przez Prezydenta RP na Uchodźstwie profesora Stanisława Ostrowskiego (11 listopada 1976)
  • Krzyż Kampanii Wrześniowej – zbiorowe, pośmiertne odznaczenie pamiątkowe wszystkich ofiar zbrodni katyńskiej (1 stycznia 1986)

Ordery i odznaczenia

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 УБИТЫ В КАТЫНИ, Moskwa 2015, s. 867.
  2. 1 2 3 Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego, Warszawa 2000, s. 224.
  3. ↑ Wykaz Legionistów ↓.
  4. 1 2 Rocznik Oficerski, Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923, s. 22, 1283, 1318.
  5. ↑ Rocznik Oficerski, Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924, s. 1165, 1199, 1367.
  6. ↑ Rocznik Oficerski, Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928, s. 772.
  7. 1 2 Rocznik Oficerski, Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932, s. 316, 454.
  8. ↑ M.P. z 1937 r. nr 277, poz. 431.
  9. 1 2 na podstawie zdjęcia zamieszczonego w http://www.muzeumkatynskie.pl

Bibliografia

  • Jędrzej Tucholski: Mord w Katyniu. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1991. ISBN 83-211-1408-3.
  • УБИТЫ В КАТЫНИ, Москва Общество «Мемориал» – Издательство «Звенья» 2015, ISBN 978-5-78700-123-5.
  • Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Marek Tarczyński (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2000. ISBN 83-905590-7-2.
  • Jan Janik. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2018-01-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.