Jan Hornziel

Jan Hornziel (ur. 8 grudnia 1812 w Śniatynie, zm. 6 stycznia 1871 w Warszawie) – polski skrzypek i pedagog muzyczny.

Życiorys

Wychowywał się w Lublinie, gdzie uczył się gry na skrzypcach u Antoniego Fleminga i Stanisława Serwaczyńskiego. Następnie studiował w Weimarze u Louisa Spohra. Po ukończeniu nauki w 1836 roku wrócił do Lublina, gdzie poświęcił się koncertowaniu i działalności pedagogicznej. Do grona jego uczniów należeli Edward Frankenstein, Henryk Wieniawski, Ignacy Komorowski i Leopold Leon Lewandowski. W 1841 roku został koncertmistrzem Teatru Wielkiego w Warszawie. Razem z Karolem Studzińskim i Maurycym Karasowskim grał w kwartecie założonym przez Apolinarego Kątskiego. Został pochowany na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie.

Był żonaty ze śpiewaczką Karoliną z d. Wernik.

1 2 3 4 5 6 7 Polski Słownik Biograficzny. T. IX. Wrocław: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, 1960–1961, s. 631–632.
1 2 3 4 5 6 7 8 Eugeniusz Szulc: Cmentarz ewangelicko-augsburski w Warszawie. Zmarli i ich rodziny. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1989, s. 224. ISBN 83-06-01606-8.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.