| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| profesor nauk medycznych | |
| Specjalność: interna | |
| Alma Mater | |
| Profesura | |
| Polska Akademia Umiejętności | |
| Status |
członek korespondent |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia |
Kazański Uniwersytet Państwowy |
| Odznaczenia | |
Jan Henryk Lubieniecki (ur. 8 marca 1877 w Czernihowie, zm. 29 czerwca 1947 w Lublinie) – polski lekarz, wykładowca akademicki.
Życiorys
Urodził się 8 marca 1877 w Czernihowie jako syn Kajetana i Zofii z domu Grothus. Zdał egzamin dojrzałości w Orenburgu. Następnie ukończył studia medyczne w Kazańskim Uniwersytecie Państwowym, w 1912 został docentem terapii chorób wewnętrznych. Następnie otrzymał etat asystenta, później ordynatora Kliniki Terapeutycznej uczelni, uzyskał tytuł naukowy doktora oraz habilitację. W latach 1917-1921 był profesorem terapii uniwersyteckiej w Saratowie. W 1921 zamieszkał w Poznaniu, gdzie objął na Uniwersytecie Poznańskim etat profesora farmakologii, od 1923 profesora diagnostyki i terapii ogólnej chorób wewnętrznych, od 1930 członek korespondencyjny Polskiej Akademii Umiejętności. Po zakończeniu II wojny światowej był współorganizatorem Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie oraz pełnił funkcję dziekana Wydziału Lekarskiego w roku akademickim 1944/1945 (późniejszy Uniwersytet Medyczny w Lublinie). Zmarł w 1947.
Odznaczenia i ordery
Przypisy
- ↑ Osoby o nazwisku „Lubieniecki” w Genealogii Potomków Sejmu Wielkiego. sejm-wielki.pl. [dostęp 2016-01-31].
- ↑ Obsada dziekańska UMCS. umcs.pl. [dostęp 2016-01-31].
- ↑ M.P. z 1947 r. nr 25, poz. 162
Bibliografia
- Jan Henryk Lubieniecki. wyborcza.pl, 1999-06-29. [dostęp 2016-01-31].
- Reprezentanci nauk medycznych, zmarli członkowie AU w Krakowie, PAU, TNW i PAN, Katedra Historii Medycyny UJ CM
Linki zewnętrzne
- Publikacje Jana Henryka Lubienieckiego w bibliotece Polona