Jan Hackbeil
podpułkownik inżynier saperów
Data urodzenia

17 sierpnia 1885

Data śmierci

10 lutego 1950

Przebieg służby
Lata służby

1914-1931

Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie

Jednostki

10 Pułk Saperów
6 Pułk Saperów
DOK X
3 Pułk Saperów
5 Okręgowe Szefostwo Budownictwa

Stanowiska

p.o. dowódcy pułku
szef budownictwa okręgu korpusu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa

Późniejsza praca

mierniczy przysięgły

Odznaczenia

Jan Aleksander Hackbeil (ur. 17 sierpnia 1885, zm. 10 lutego 1950) – polski mierniczy przysięgły, podpułkownik inżynier saperów Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 17 sierpnia 1885. Był członkiem tarnowskiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Ukończył studia uzyskując tytuł inżyniera.

1 stycznia 1912 został mianowany kadetem w korpusie oficerów rezerwy piechoty c. i k. armii. W tym samym roku został przydzielony w rezerwie do batalionu saperów nr 10 w Przemyślu. W czasie I wojny światowej awansował na kolejne stopnie w korpusie oficerów rezerwy piechoty: podporucznika (1 listopada 1914) i porucznika (1 maja 1916). W latach 1916–1917 jego oddziałem macierzystym był nadal sb. 10, a w ostatnim roku wojny – batalion saperów nr 24.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu podporucznika inżyniera jako były oficer armii austriackiej. Został awansowany do stopnia majora w korpusie inżynierii i saperów ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Służył w 10 pułku saperów. Był oficerem 6 pułku saperów w Przemyślu. Jako oficer nadetatowy tego pułku w Przemyślu w 1923 służył w Szefostwie Inżynierii i Saperów Dowództwa Okręgu Korpusu Nr X w tym samym mieście, a w 1924 sprawował stanowisko kierownika Rejonu Inżynierii i Saperów w Przemyślu. Został awansowany do stopnia podpułkownika inżynierii i saperów ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925. Od maja 1926 do maj 1927 był p.o. dowódcy 3 pułku saperów. W listopadzie 1927 został przeniesiony do kadry oficerów saperów z równoczesnym przydziałem do 5 Okręgowego Szefostwa Budownictwa w Krakowie na stanowisko zastępcy szefa. W lipcu 1929 został zatwierdzony na stanowisku szefa 5 Okręgowego Szefostwa Budownictwa. W marcu 1931 został zwolniony ze stanowiska szefa budownictwa Okręgu Korpusu Nr V i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr V, a z dniem 31 lipca tego roku przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku, pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kraków Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V. Był wówczas przewidziany „do użycia w czasie wojny”.

W okresie II Rzeczypospolitej został mierniczym przysięgłym, złożył przysięgę 22 października 1931 i posiadał biuro przy ul. Śląskiej 7 w Krakowie. Do 1939 był przypisany do adresu ulicy Mikołajskiej 32. Do końca życia prowadził w Krakowie urząd mierniczego przysięgłego przy ulicy Pańskiej 11.

Zmarł 10 lutego 1950 i został pochowany na krakowskim cmentarzu wojskowymRakowickim (w tym samym miejscu został pochowany ppłk dr Bronisław Hackbeil, żyjący w latach 1878–1945, oficer i lekarz).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. Sprawozdanie Wydziału Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół" w Tarnowie za rok 1912. Tarnów: 1913, s. 29.
  2. Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1913 ↓, s. 484, 1120.
  3. Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1914 ↓, s. 354, 947.
  4. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1916 ↓, s. 171, 846.
  5. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1917 ↓, s. 162, 1150.
  6. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 209, 1434.
  7. Wykaz oficerów, którzy nadesłali swe karty kwalifikacyjne, do Wydziału prac przygotowawczych, dla Komisji Weryfikacyjnej przy Departamencie Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych. Warszawa: 1922, s. 36.
  8. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 906.
  9. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 828.
  10. Święto 10 pułku saperów. Ziemia Przemyska”, s. 1, Nr 31 z 1 sierpnia 1925.
  11. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 114, 884.
  12. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 808, 824.
  13. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 591.
  14. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 25 z 31 października 1927 roku, s. 306.
  15. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 582.
  16. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929 roku, s. 188.
  17. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 26 marca 1931 roku, s. 92.
  18. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 3 sierpnia 1931 roku, s. 248.
  19. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 350, 994.
  20. Wykaz mierniczych przysięgłych, upoważnionych w myśl ustawy z dnia 15 lipca 1925 r., Warszawa: Ministerstwo Spraw Wewnętrznych, 1932.
  21. Obwieszczenie Zarządu Miejskiego w Krakowie z dnia 10 stycznia 1936 r.. „Krakowski Dziennik Wojewódzki”, s. 92, Nr 5 z 1 marca 1936.
  22. Książka telefoniczna. genealogyindexer.org, 1939. s. 389. [dostęp 2017-03-17].
  23. 141. Obwieszczenie Urzędu Wojewódzkiego Krakowskiego z dnia 15 lutego 1950 r. o likwidacji biura mierniczego przysięgłego inż. Hackbeila Jana w Krakowie, ul. Pańska 11. „Krakowski Dziennik Wojewódzki”, s. 66, Nr 6 z 1 marca 1950.
  24. Ogłoszenie. Dziennik Polski”, s. 8, Nr 244 z 6 września 1946.
  25. Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy lokalizator grobów. Bronisław Hackbeil. rakowice.eu. [dostęp 2017-03-17].
  26. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 884.
  27. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 808.
  28. 1 2 3 Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 1434.

Bibliografia

  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1913. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1912.
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1914.
  • Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1916. Wiedeń: 1916.
  • Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1917. Wiedeń: 1917.
  • Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1918. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1918.
  • Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2019-09-07].
  • Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
  • Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
  • Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
  • Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1934.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.