Jan Antoni Gaj (ur. 28 kwietnia 1943 w Krakowie, zm. 19 lutego 2011 w Warszawie) – polski fizyk, specjalizujący się w fizyce ciała stałego i fizyce półprzewodników, profesor Uniwersytetu Warszawskiego.

Życiorys

Urodził się w rodzinie farmaceutów, Romana i Zofii z Łączkowskich. W 1960 został laureatem Olimpiady Fizycznej, zdał maturę w liceum ogólnokształcącym w Chodzieży i rozpoczął studia z zakresu fizyki na wydziale matematyki i fizyki Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1965 r. był pracownikiem Instytutu Fizyki Doświadczalnej Uniwersytetu Warszawskiego, od 1992 r. był profesorem UW. Zapoczątkował spektroskopię optyczną półprzewodników półmagnetycznych. Zajmował się badaniami związanymi ze spinem nośników ładunku i ekscytonów w półprzewodnikach i w niskowymiarowych strukturach półprzewodnikowych takich jak studnie kwantowe i kropki kwantowe. Był także wykładowcą oraz popularyzatorem fizyki. Opublikował podręcznik akademicki Elektryczność i magnetyzm (2000), książkę Laboratorium fizyczne w domu (1982), a także był współautorem dwóch podręczników dla liceów.

Zmarł w Warszawie, pochowany na starym cmentarzu na Służewie (koniec alejki między kwaterami VIA i VIIA).

Przypisy

Bibliografia

• Jan Gaj, Laboratorium fizyczne w domu, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1982.
• Jan Gaj, Elektryczność i magnetyzm, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2000.
• J.A. Gaj, J. Kossut, Introduction to the Physics of Diluted Magnetic Semiconductors, Springer Series in Materials Science 144. Springer, Berlin 2010.

Linki zewnętrzne

• Prof. Jan Antoni Gaj, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2013-08-23] .
• Artykuły popularnonaukowe w miesięczniku „Delta” [dostęp 2024-02-21].