Jan Duklan Modest Ochocki

Autograf Jana Duklana Ochockiego z 1819 r.

Herb Ostoja
szambelan króla Stanisław Augusta
chorąży żytomierski
podsędek żytomierski
sędzia żytomierski
pamiętnikarz
Rodzina

Ochoccy herbu Ostoja

Data i miejsce urodzenia

1766/8
Wołyń

Data i miejsce śmierci

9 IX 1848
Żytomierz

Ojciec

Stanisław Józef Ochocki, cześnik mozyrski, deputat do trybunału lubelskiego z ziemi łukowskiej

Matka

Eufrozyna Suszczewicz

Żona

Faustyna Siemianowska

Dzieci

Katarzyna
Emilia Teleżyńska
Julia
Józefat
Antoni

Jan Duklan Modest Ochocki herbu Ostoja (1766/8 - 9 IX 1848) – pamiętnikarz, szambelan króla Stanisław Augusta Poniatowskiego, chorąży żytomierski, podsędek i sędzia żytomierski, palestrant żytomierski, dworzanin Józefa Stempkowskiego, wojewody kijowskiego.

Życiorys

Jan Duklan Modest Ochocki pochodził ze szlacheckiej rodziny pieczętującej się herbem Ostoja, należącej do rodu heraldycznego Ostojów (Mościców), wywodzącej się zapewne z Ochocic koło Kamieńska w dawnym województwie sieradzkim. O jego rodzinie wspomniał Kasper Niesiecki w Herbarzu Polskim. Był synem Stanisława Józefa Ochockiego, cześnika mozyrskiego i Eufrozyny z Suszczewiczów.

Jan Duklan Ochocki kształcił się u bazylianów w Żytomierzu. Po odbytej nauce, w roku 1784, rozpoczął karierę w lokalnej palestrze. Z rekomendacji sędziego ziemskiego żytomierskiego Jana Bukara, w roku 1786, został przyjęty na dwór wojewody kijowskiego Józefa Stempkowskiego. Był plenipotentem księcia Michała Radziwiłła, księcia Aleksandra Lubomirskiego i generała Ignacego Działyńskiego. W 1792 roku był asesorem sejmiku województwa kijowskiego w Żytomierzu. Jako zwo­lennik Konstytucji 3 maja, pozos­tawał w kontaktach z przywódcami obozu reform - Hugonem Kołłątajem, Stanisła­wem Potockim i innymi. Pełnił także funkcję komisarza cywilno-wojskowego, dbając o zaopatrzenie wojska. W roku 1793 uczestniczył w antyrosyjskiej działalności konspiracyjnej, za co został aresztowany. Po zwolnieniu kontynuował lokalną karierę jako podsędek, a następnie sędzia żytomierski. Podczas wyborów w 1805 roku został chorążym żytomierskim. Po klęsce Napoleona w 1812 roku zaangażował się w organizację pomocy dla żołnierzy polskich przebywających w niewoli rosyjskiej. Zmarł w Żytomierzu, dnia 9 IX 1848 roku. Zasłynął z Pamiętników, wydanych po jego śmierci przez Józefa Ignacego Kraszewskiego w 1857 roku, w których opisywał życie i obyczaje szlachty polskiej.

Zobacz też

Linki zewnętrzne

Przypisy

  1. Autografy nowsze ze zbioru Władysława Górskiego. T. 9, Nakwaski - Ożarowski, zbiory Biblioteki Jagiellońskiej, XIX w.
  2. ↑ Autografy nowsze ze zbioru Władysława Górskiego. T. 9, Nakwaski - Ożarowski, zbiory Biblioteki Jagiellońskiej, XIX w.
  3. ↑ S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, Warszawa 1904-1931, t. XII, s. 238
  4. ↑ L. Hajdukiewicz, Ochocki starszy Gabriel, [w:] „Polski Słownik Biograficzny”, t. XXIII, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1978, s. 492-495.
  5. ↑ K. Niesiecki, Herbarz polski, wyd. J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839-1845, t. VII, s. 19.
  6. 1 2 3 M. Tyrowicz, Ochocki Jan Duklan Modest, [w:] „Polski Słownik Biograficzny”, t. XXIII, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1978, s. 496-498.
  7. 1 2 A. Tomaszek, Palestrancka kariera Jana Dunklana Ochockiego - przyczynek do dziejów palestry schyłku Pierwszej Rzeczypospolitej, [w:] „Palestra”, nr 11/2018, s. 94-100.
  8. ↑ R. Łyczywek, Pamiętnik z przełomu XVIII i XIX wieku, [w:] „Palestra”, nr 9-10/1993, s. 111-112.
  9. ↑ J. D. Ochocki, Pamiętniki Jana Duklana Ochockiego, t. III, Wilno 1857, s. 180.
  10. ↑ J. D. Ochocki, Pamiętniki Jana Duklana Ochockiego, t. I-IV, Wilno 1857.

Bibliografia

  • K. Niesiecki, Herbarz polski, wyd. J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839-1845, t. VII.
  • S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, Warszawa 1904-1931, t. XII.
  • M. Tyrowicz, Ochocki Jan Duklan Modest, [w:] „Polski Słownik Biograficzny”, t. XXIII, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1978.
  • J. D. Ochocki, Pamiętniki Jana Duklana Ochockiego, t. I-IV, Wilno 1857.
  • A. Tomaszek, Palestrancka kariera Jana Dunklana Ochockiego - przyczynek do dziejów palestry schyłku Pierwszej Rzeczypospolitej, [w:] „Palestra”, nr 11/2018.
  • Encyklopedia Powszechna, Warszawa 1865, t. XIX.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.