Jan Chudzicki
Jesionowski
major lekarz
Data i miejsce urodzenia

12 czerwca 1892
Stara Olsza

Data i miejsce śmierci

10 marca 1972
Kraków

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie
ludowe Wojsko Polskie

Formacja

Legiony Polskie

Jednostki

3 pułk piechoty
38 pułk piechoty
10 Batalion Sanitarny
Zakład Amunicyjny Nr 4
5 Dywizjon Samochodowy
5 Dywizjon Taborów
20 Pułk Piechoty
73 Pułk Piechoty
6 Pułk Artylerii Lekkiej
6 Dywizja Piechoty

Stanowiska

starszy lekarz dywizjonu
naczelny lekarz pułku
szef służby zdrowia dywizji

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
I wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Jan Antoni Chudzicki, ps. „Jesionowski” (ur. 12 czerwca 1892 w Starej Olszy, zm. 10 marca 1972 w Krakowie) – major lekarz Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 12 czerwca 1892 roku w rodzinie Józefa i Leokadii. Był starszym bratem Józefa (1895–1926), legionisty i oficera Wojska Polskiego. W 1912 roku został absolwentem Gimnazjum św. Jacka w Krakowie. Wówczas rozpoczął studia medycyny w Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Po wybuchu I wojny światowej, 4 września 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Służył jako patrolowy sanitarny w szeregach 3 pułku piechoty w składzie II Brygady. 1 listopada 1916 roku został mianowany chorążym sanitarnym. Pod koniec 1917 roku awansowany do stopnia podporucznika sanitarnego. Od połowy lutego 1918 służył w II Korpusie Polskim w Rosji. Brał udział w bitwie pod Kaniowem w maju 1918 i trafił do niewoli niemieckiej. Po oswobodzeniu był żołnierzem na obszarach rosyjskich, gdzie ponownie dostał się do niewoli.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego i przydzielony do Szpitala Załogi w Modlinie. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 27. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, w grupie medyków (od 1923 roku – grupa podlekarzy), a jego oddziałem macierzystym była wówczas kompania zapasowa sanitarna Nr 6.

W latach 1923–1924 był młodszym lekarzem pułku w 38 pułku piechoty w Przemyślu, pozostając oficerem nadetatowym 10 batalionu sanitarnego z jednoczesnym odkomenderowaniem na studia uniwersyteckie w Krakowie. Od 1926 roku pełnił służbę w garnizonie Kraków. W 1928 roku służył w Zakładzie Amunicyjnym Nr 4, pozostając w kadrze oficerów służby zdrowia. W 1930 uzyskał dyplom doktora wszech nauk lekarskich. 26 marca 1931 został przeniesiony w korpusie oficerów sanitarnych z grupy podlekarzy do grupy lekarzy. 22 grudnia 1931 został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932 i 2. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy. 23 października 1931 został przeniesiony z 5 dywizjonu samochodowego w Krakowie do 5 dywizjonu taborów w Bochni na stanowisko starszego lekarza. Od 18 listopada 1935 był naczelnym lekarzem 20 pułku piechoty w Krakowie. Od 15 listopada 1937 był naczelnym lekarzem 73 pułku piechoty w Katowicach, a od maja 1939 naczelnym lekarzem 6 pułku artylerii lekkiej w Krakowie.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku był szefem służby zdrowia 6 Dywizji Piechoty. Po zakończeniu wojny przez pewien czas był oficerem ludowego Wojska Polskiego. Później pracował jako lekarz, prowadząc własną praktykę prywatną. Zmarł 10 marca 1972 w Krakowie. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym przy ul. Prandoty w Krakowie (kwatera 7 WOJ-zach-16).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Wykaz Legionistów ↓.
  2. ↑ Lista starszeństwa 1917 ↓, s. 58.
  3. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 320.
  4. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 237, 1204, 1279.
  5. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1073, 1087.
  6. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 718, 744.
  7. ↑ Konopka 1936 ↓, s. 56.
  8. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 26 marca 1931 roku, s. 96.
  9. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 22 grudnia 1931 roku, s. 408.
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 23 października 1931 roku, s. 330.
  11. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 327, 787.
  12. ↑ Głowacki 1986 ↓, s. 329.
  13. ↑ Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych [online], zck-krakow.pl [dostęp 2020-07-22].
  14. ↑ M.P. z 1931 r. nr 111, poz. 163 „za pracę w dziele odzyskania Niepodległości”.
  15. ↑ M.P. z 1939 r. nr 45, poz. 76 „za zasługi na polu pracy społecznej”.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.