Jan Łukasiewicz

Kapitan Jan Łukasiewicz (ze zbiorów NAC)
kapitan pilot
Data i miejsce urodzenia

22 grudnia 1900
Czerniowce

Data i miejsce śmierci

3 stycznia 1934
Edwinowo

Przebieg służby
Lata służby

1919–1934

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Formacja

Lotnictwo Wojska Polskiego

Jednostki

4 Dywizja Strzelców Polskich (WP na Wschodzie),
6 pułk strzelców podhalańskich,
2 pułk lotniczy,
6 pułk lotniczy,
3 pułk lotniczy,
4 pułk lotniczy

Stanowiska

młodszy oficer, instruktor, oblatywacz, oficer taktyczny eskadry, dowódca plutonu treningowego (w 6 PL),
dowódca 141 Eskadry Myśliwskiej (w 4 PL)

Główne wojny i bitwy

wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia


Jan Łukasiewicz (ur. 22 grudnia 1900 w Czerniowcach na Bukowinie, zm. 3 stycznia 1934 w Edwinowie) – kapitan pilot Wojska Polskiego.

Życiorys

Jan Łukasiewicz pochodził z rodziny ormiańskiej. Był synem Ludwika i Wilhelminy z Kierekjartów. Zdał maturę 2 marca 1918 roku w Wiedniu. W kwietniu 1919 roku wstąpił jako ochotnik do 4 Dywizji gen. Żeligowskiego. Od 5 kwietnia do 7 listopada 1921 roku był uczniem XIII klasy Wielkopolskiej Szkoły Podchorążych Piechoty w Bydgoszczy. W 1922 roku został mianowany na stopień podporucznika i wcielony do 6 pułku strzelców podhalańskich.

Wystąpił o odkomenderowanie do Szkoły Pilotów w Bydgoszczy, skąd, po ukończonym kursie pilotażu, w 1924 roku został skierowany na praktykę do 2 pułku lotniczego w Krakowie, po odbyciu której przeniesiono go do 6 pułku lotniczego we Lwowie, w którym służył do 17 maja 1928 roku, na stanowiskach młodszego oficera, instruktora, oblatywacza, oficera taktycznego eskadry i dowódcy plutonu treningowego.

W 1928 roku został odkomenderowany na kurs pilotażu myśliwskiego w 3 pułku lotniczym, po którego ukończeniu przeszedł do służby w Lotniczej Szkoły Strzelania i Bombardowania w Grudziądzu, gdzie pełnił funkcje dowódcy plutonu, a następnie eskadry szkolnej i instruktora pilotażu. 20 marca 1933 roku został mianowany dowódcą 141 eskadry myśliwskiej w 4 pułku lotniczym w Toruniu.

Zginął śmiercią lotnika 3 stycznia 1934 roku w czasie lotu na samolocie PZL P.7 nr 6-83, w wypadku w majątku Edwinowo. Szczegóły wypadku opisywała prasa.

Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie (kwatera 46, grób 139).

Awanse

  • plutonowy – 1918
  • podporucznik – 1922
  • porucznik – 15 maja 1924
  • kapitan – 12 marca 1933 ze starszeństwem z 1 stycznia 1933 i 35. lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych

Ordery i odznaczenia

Upamiętnienie

W Czerniowcach, miejscu urodzenia Łukasiewicza, na miejscowym cmentarzu znajduje się jego symboliczny grób.

Przypisy

  1. ↑ Samolot runął na dach stodoły pod Inowrocławiem. Pilot zabity – aparat zniszczony. „Ilustrowany Kuryer Codzienny”. 5, 1934-01-05.
  2. ↑ Popiel 1987 ↓, s. 47.
  3. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 14 marca 1933 roku, s. 48.
  4. 1 2 Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 238.
  5. ↑ M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 636 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości”.
  6. 1 2 3 4 5 Na podstawie fotografii [1].
  7. ↑ Profil Jana Łukasiewicza na stronie niebieskaeskadra.pl. niebieskaeskadra.pl. [dostęp 2014-12-26].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.