James Bowman

James Thomas Bowman (ur. 6 listopada 1941 w Oksfordzie, zm. 27 marca 2023 w Redhill) – brytyjski śpiewak, kontratenor.

Życiorys

Jako dziecko był chórzystą w katedrze w Ely. Początkowo studiował historię w New College na Uniwersytecie Oksfordzkim, w 1967 roku uzyskując stopień Master of Arts. Jednocześnie uczył się śpiewu u F.E. de Rentza i Lucie Manen. Zadebiutował w 1967 roku w Aldeburghu z English Opera Group jako Oberon w Śnie nocy letniej Benjamina Brittena. Współpracował z zespołem Davida Munrowa Early Music Consort of London, doskonaląc się w wykonawstwie muzyki dawnej. W 1970 roku wystąpił w roli Endymiona w operze Francesco Cavallego La Calisto na festiwalu operowym w Glyndebourne. Na deskach Covent Garden Theatre w Londynie wystąpił w prapremierowych przedstawieniach oper Taverner Petera Maxwella Daviesa (1972, w roli Księdza) i The Ice Break Michaela Tippetta (1977, w roli Astrona). Benjamin Britten specjalnie dla niego napisał swój utwór Canticle IV oraz rolę Apolla w operze Death in Venice.

Wraz z Alfredem Dellerem i Paulem Esswoodem przyczynił się do rewitalizacji śpiewu kontratenorowego, będąc prekursorem współczesnej jego praktyki wykonawczej. Reprezentował klasyczny rodzaj techniki tego śpiewu, posługując się zgodnie z angielską tradycją wyłącznie rejestrem falsetowym. Współpracował z Handel Opera Society przy realizacji przedstawień operowych. Występował w wielu operach barokowych, m.in. Monteverdiego, Cavallego, Vivaldiego i Rameau. Ceniony był też jako wykonawca pieśni na głos i lutnię z okresu elżbietańskiego. Dokonał nagrań płytowych we współpracy z Raymondem Leppardem, Jeanem-Claude’em Malgoire’em i Christopherem Hogwoodem.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 1. Część biograficzna ab, suplement. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1998, s. 67. ISBN 83-224-0492-1.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 1 Aalt–Cone. New York: Schirmer Books, 2001, s. 421. ISBN 0-02-865526-5.
1 2 3 4 5 6 7 The Harvard Biographical Dictionary of Music. Cambridge: Harvard University Press, 1996, s. 100. ISBN 0-674-37299-9.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 The Grove Book of Opera Singers. Oxford: Oxford University Press, 2008, s. 56. ISBN 978-0-19-533765-5.
↑ Neil Genzlinger: James Bowman, Who Helped Resurrect the Countertenor, Dies at 81. nytimes.com, 2023-04-07. [dostęp 2023-04-26]. (ang.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.