Jael
Występowanie

Księga Sędziów

Jael – postać biblijna ze Starego Testamentu.

Kobieta z nomadyjskiego plemienia Kenitów, żona Chebera. Sisera, dowódca armii Kananejczyków, po przegranej bitwie z Izraelitami uciekł i skrył się w namiocie Jael. Gdy zasnął, Jael zabiła go, przebijając jego skroń palikiem od namiotu. Debora chwali ją w swej pieśni zwycięstwa. Jael pojawia się w czwartym i piątym rozdziale Księgi Sędziów.

Imię to oznacza po hebrajsku powszechnie występującego w Izraelu koziorożca nubijskiego, odczytywane jest jednak również jako "moc Boga".

Zobacz też

Bibliografia

Przypisy

  1. 1 2 Sdz 4,17 w przekładach Biblii.
  2. ↑ Sdz 4,21 w przekładach Biblii.
  3. ↑ Sdz 5,24 w przekładach Biblii.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.