Język waskia (a. vaskia, woskia) – język papuaski używany w prowincji Madang w Papui-Nowej Gwinei, w północnej części wyspy Karkar. Według danych z 2007 r. posługuje się nim 20 tys. osób.
Znacznie wpłynął na austronezyjski język takia (również z wyspy Karkar), doprowadzając do przekształcenia jego składni i semantyki (ang. metatypy).
Społeczność zamieszkuje zwarty geograficznie obszar, co sprawia, że zróżnicowanie wewnętrzne jest niewielkie. Pewien dialekt waskia jest używany we wsi Tokain na wybrzeżu prowincji Madang.
Dokumentacją języka waskia zajmowali się badacze związani z Summer Institute of Linguistics, autorzy słownika z 1985 r. We wcześniejszej publikacji z 1978 r. (Pacific Linguistics) zawarto dane gramatyczne i leksykalne. Jest zapisywany alfabetem łacińskim.
Przypisy
- 1 2 David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Waskia, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2022-07-30] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
- ↑ Heine 2008 ↓, s. 45.
- ↑ Ross i Paol 1978 ↓, s. 1.
- ↑ Barker i Lee 1985 ↓, s. 4.
- ↑ Barker i Lee 1985 ↓.
- ↑ Ross i Paol 1978 ↓.
Bibliografia
- Fay Barker, Janet Lee: Waskia Diksenari: Waskia, Tok Pisin, English. Ukarumpa: Summer Institute of Linguistics, 1985, seria: Dictionaries of Papua New Guinea 7. ISBN 9980-0-0149-6. OCLC 18753034. [dostęp 2024-03-06]. (ang.).
- Bernd Heine: Contact-induced word order change without word order change. W: Peter Siemund, Noemi Kintana (red.): Language Contact and Contact Languages. Amsterdam: John Benjamins Publishing Company, 2008, s. 33–60, seria: Hamburg Studies on Multilingualism 7. DOI: 10.1075/hsm.7.04hei. ISBN 978-90-272-1927-5. [dostęp 2022-07-29]. (ang.).
- Malcolm Ross, John Natu Paol: A Waskia Grammar Sketch and Vocabulary. Canberra: Department of Linguistics, Research School of Pacific Studies, Australian National University, 1978, seria: Pacific Linguistics B-56. DOI: 10.15144/PL-B56. ISBN 0-85883-174-0. OCLC 4524381. (ang.).