Język vanimo

Vanimo
Obszar	prowincja Sandaun (Papua-Nowa Gwinea)
Liczba mówiących	2670 (2000)
Pismo/alfabet	łacińskie
Klasyfikacja genetyczna
	Języki skou; Języki skou-serra-piore; Języki skou właściwe; Grupa wschodnia; Język vanimo;
Status oficjalny
Ethnologue	6a żywy↗
Kody języka
ISO 639-3	vam
IETF	vam
Glottolog	vani1248
Ethnologue	vam
WALS	dum
W Wikipedii
	Zobacz też: język, języki świata
	Zobacz też: język, języki świata
	Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język vanimo (a. wanimo, manimo), także: dumo, duso – język papuaski używany w prowincji Sandaun w Papui-Nowej Gwinei, w trzech wsiach w dystrykcie Vanimo. Według danych z 2000 roku posługuje się nim blisko 3 tys. osób.

Jest językiem tonalnym. Należy do rodziny języków skou. Dzieli się na dwa dialekty: dumo i dusur.

Do jego zapisu stosuje się alfabet łaciński, aczkolwiek w ograniczonym zakresie.

Przypisy

1 2 3 4 David M.D.M. Eberhard David M.D.M., Gary F.G.F. Simons Gary F.G.F., Charles D.Ch.D. Fennig Charles D.Ch.D. (red.), Vanimo, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2022-07-18] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
↑ Aung Si, Francesca Lahe-Deklin: Coral Gardens of the Dumo People of Papua New Guinea: A Preliminary Account. W: Nemer Narchi, Lisa Leimar Price (red.): Ethnobiology of Corals and Coral Reefs. Cham: Springer International Publishing, 2015, s. 117–132. DOI: 10.1007/978-3-319-23763-3. ISBN 978-3-319-23763-3. OCLC 933587209. [dostęp 2022-07-18]. (ang.).
1 2 3 Harald Hammarström, Robert Forkel, Martin Haspelmath, Sebastian Bank: Vanimo. Glottolog 4.6. [dostęp 2022-09-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-09-01)]. (ang.).
↑ Malcolm D. Ross: Some elements of Vanimo, a New Guinea tone language. W: Papers in New Guinea Linguistics No. 20. Canberra: Department of Linguistics, Research School of Pacific Studies, Australian National University, s. 77–109, seria: Pacific Linguistics A-56. DOI: 10.15144/PL-A56.77. ISBN 0-85883-215-1. OCLC 731118288. (ang.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[Ethnologue-1] 1 2 3 4 David M.D.M. Eberhard David M.D.M., Gary F.G.F. Simons Gary F.G.F., Charles D.Ch.D. Fennig Charles D.Ch.D. (red.), Vanimo, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2022-07-18] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).

[books.google.com-2] Aung Si, Francesca Lahe-Deklin: Coral Gardens of the Dumo People of Papua New Guinea: A Preliminary Account. W: Nemer Narchi, Lisa Leimar Price (red.): Ethnobiology of Corals and Coral Reefs. Cham: Springer International Publishing, 2015, s. 117–132. DOI: 10.1007/978-3-319-23763-3. ISBN 978-3-319-23763-3. OCLC 933587209. [dostęp 2022-07-18]. (ang.).

[Glottolog-3] 1 2 3 Harald Hammarström, Robert Forkel, Martin Haspelmath, Sebastian Bank: Vanimo. Glottolog 4.6. [dostęp 2022-09-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-09-01)]. (ang.).

[Tone-4] Malcolm D. Ross: Some elements of Vanimo, a New Guinea tone language. W: Papers in New Guinea Linguistics No. 20. Canberra: Department of Linguistics, Research School of Pacific Studies, Australian National University, s. 77–109, seria: Pacific Linguistics A-56. DOI: 10.15144/PL-A56.77. ISBN 0-85883-215-1. OCLC 731118288. (ang.).