Język urartyjski (język alarodyjski, język chaldejski) – wymarły język z rodziny paleokaukaskiej, używany przez ludność starożytnego państwa Urartu w IX–VI w. p.n.e. Znany z kilkuset zapisanych nowoasyryjskim pismem klinowym inskrypcji skalnych i glinianych tabliczek znajdowanych w Anatolii, Syrii, Mezopotamii. Wykazuje związki z językiem huryckim. Wywodzi się zapewne z tego samego prajęzyka, co hurycki.

Podobnie jak kultura hurycka, także i urartyjska miała znaczący wpływ na sąsiednie kultury. Po Urartyjczykach pozostały nazwy miejscowe, chociażby góry Ararat.

Język urartyjski odczytał Johannes Friedrich, który w 1933 wydał jego pierwszą gramatykę.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Język urartycki. WIEM. [dostęp 2010-12-23].
  2. 1 2 Urartian language, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2018-02-19] (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.