Түркмен дили
Obszar

Kraj Stawropolski (Rosja)

Liczba mówiących

18 tys.

Pismo/alfabet

cyrylica

Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
UNESCO 3 zdecydowanie zagrożony↗
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język truchmeński (truch. Түркмен дили) – język należący do podgrupy oguzyjsko-turkmeńskiej, grupy oguzyjskiej języków tureckich. Przez część turkologów (m.in. B. Czaryjarowa i O. Nazarowa) uważany jest jedynie za dialekt języka turkmeńskiego. Używany jest przez Truchmenów zamieszkujących Kraj Stawropolski.

Posługuje się nim 18 tys. osób. Jest zdecydowanie zagrożony wymarciem.

Z perspektywy historycznej jest to dialekt turkmeńskiego. Truchmenński wyróżnia się jednak wpływami języka nogajskiego (przede wszystkim na poziomie fonetyki, struktur gramatycznych, w mniejszym stopniu także leksyki). Główną przyczyną różnic dialektalnych w truchmeńskim jest kontakt z innymi grupami etnicznymi, zwłaszcza Nogajami i Kumykami. Nie istnieje literatura w języku truchmeńskim, Truchmeni używają rosyjskiego jako języka literackiego. Jest to także język oddziałujący na ich ojczystą mowę.

Przypisy

  1. ↑ Michał Łabenda: Język kazachski. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie DIALOG, 2000.
  2. ↑ Языки мира. Тюркские языки. pod redakcją В. Н. Ярцева. Бишкек: 1997, s. 412. (ros.).
  3. 1 2 Bernard Comrie, The Languages of the Soviet Union, Cambridge: Cambridge University Press, 1981 (Cambridge language surveys), s. 43, ISBN 0-521-23230-9, ISBN 0-521-29877-6, OCLC 6627395 [dostęp 2023-09-25] (ang.).
  4. 1 2 Salminen 2007 ↓, s. 271.
  5. 1 2 The Trukhmens or Turkmens. The Red Book of the Peoples of the Russian Empire. [dostęp 2023-09-25]. (ang.).
  6. ↑ The peoples of the USSR: an ethnographic handbook, Ronald Wixman [dostęp online]

Bibliografia

  • Tapani Salminen, Europe and North Asia, [w:] Christopher Moseley (red.), Encyclopedia of the World’s Endangered Languages, Abingdon–New York: Routledge, 2007, s. 211–282, DOI: 10.4324/9780203645659, ISBN 978-0-7007-1197-0, ISBN 978-0-203-64565-9, OCLC 47983733 (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.