Nuaulu
Obszar

Moluki (Indonezja)

Liczba mówiących

2 tys. (1990–1995)

Pismo/alfabet

łacińskie

Klasyfikacja genetyczna
Kody języka
Glottolog nuau1240
BPS 0683 3
WALS nua
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język nuaulu (a. naulu), także patakai (a. fatakai) – język austronezyjski używany w prowincji Moluki w Indonezji, jeden z języków wyspy Seram. Posługuje się nim 2 tys. osób.

Publikacje Ethnologue i Atlas bahasa tanah Maluku klasyfikują jego dwie odmiany (północną i południową) jako odrębne języki. Dialekt północny jest używany we wsiach Openg i Rumaholat (kecamatan Seram Utara), a dialekt południowy we wsiach Bunara, Hahualan, Kilo 12, Rouhua, Simalou, Watane (kecamatan Amahai). Z dostępnych danych wynika, że oba dialekty nie są wzajemnie zrozumiałe. Nuaulu tworzy wspólną grupę z językiem sawai.

We wsi Rouhua pozostaje w powszechnym użyciu, zwłaszcza wśród osób, które zachowują tradycyjne wierzenia. Mniejszość chrześcijańska (zamieszkująca oddzielną część miejscowości) preferuje malajski amboński, zwłaszcza w przypadku małżeństw mieszanych. W latach 80. XX w. odnotowano, że w niektórych wsiach używane są również inne języki (sepa, sawai).

Badaniem języka i kultury Nuaulu zajmował się brytyjski antropolog Roy Ellen. Istnieje także opracowanie gramatyczne, w którym opisano dialekt południowy (A preliminary description of Nuaulu phonology and grammar, 1990). Dostępny jest również pobieżny słownik (Kamus Sou Naunue-Sou Manai, 2005).

Jest zapisywany alfabetem łacińskim. Pewną propozycję ortografii opublikowano w 2005 r.

Przypisy

  1. 1 2 3 David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Nuaulu, North, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2022-07-30] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
  2. 1 2 3 David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Nuaulu, South, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2022-07-30] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
  3. Zulyani Hidayah: Ensiklopedi Suku Bangsa di Indonesia. Wyd. 2. Jakarta: Yayasan Pustaka Obor Indonesia, 2015, s. 290. ISBN 978-979-461-929-2. OCLC 913647590. [dostęp 2022-08-02]. (indonez.).
  4. 1 2 Naulu. [w:] Data Pokok Kebahasaan dan Kesastraan [on-line]. Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa. [dostęp 2023-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-01-09)]. (indonez.).
  5. 1 2 3 4 Bolton 1990 ↓, s. 3.
  6. Loski i Loski 1989 ↓, s. 108.
  7. Blust 1993 ↓, s. 243.
  8. Bolton i Matoke 2005 ↓, s. vi.
  9. Mark Taber (red.): Atlas bahasa tanah Maluku. Ambon: Pusat Pengkajian dan Pengembangan Maluku, Universitas Pattimura, 1996, s. 59–60. ISBN 978-979-8132-90-2. OCLC 40713056. (indonez.).
  10. Bolton 1990 ↓, s. 2.
  11. Loski i Loski 1989 ↓, s. 116.
  12. Loski i Loski 1989 ↓, s. 115.
  13. Florey i Bolton 1997 ↓, s. 29.
  14. Loski i Loski 1989 ↓, s. 114, 116.
  15. Collins 2022 ↓, s. 150.
  16. Bolton i Matoke 2005 ↓.
  17. Bolton i Matoke 2005 ↓, s. 1–10.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.