Napu
Obszar

Celebes Środkowy (Indonezja)

Liczba mówiących

6 tys. (2000)

Pismo/alfabet

łacińskie

Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
UNESCO 2 wrażliwy↗
Ethnologue 6b zagrożony↗
Kody języka
ISO 639-3 npy
IETF npy
Glottolog napu1241
Ethnologue npy
BPS 0540 3
WALS npu
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język napu, także: pekurehua, bara – język austronezyjski używany w prowincji Celebes Środkowy w Indonezji (10 wsi, kecamatan Lore Utara, kabupaten Poso). Według danych z 2000 roku posługuje się nim nieco ponad 6 tys. osób. W 1989 r. oszacowano, że ma 8 tys. użytkowników.

Według doniesień z 2004 i 2011 r. pozostaje w powszechnym użyciu i jest preferowanym środkiem komunikacji nieformalnej, po części występuje również w sferze religijnej. Nie jest jednak przyswajany przez wszystkie dzieci, odnotowano wzrost roli języka indonezyjskiego u młodszego pokolenia. W regionie częsta jest wielojęzyczność, niektórzy zawierają małżeństwa mieszane. W wielu domenach (edukacja, administracja, kontakty z osobami z zewnątrz) dominuje język narodowy.

Jest blisko spokrewniony z językami (bądź dialektami) bada i besoa, przy czym są one socjolingwistycznie odrębne.

Materiały nt. tego języka obejmują słownik (Kamus Napu–Indonesia–Inggris, 2011), opis fonologii (Phonology of Napu, 1991) oraz skrótowe opracowanie gramatyczne (Struktur Bahasa Napu, 1989). Jest zapisywany alfabetem łacińskim. Piśmiennictwo jest słabo rozwinięte.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Napu, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2019-06-06] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
  2. 1 2 Wurm 2007 ↓, s. 522.
  3. ↑ Barbara F. Grimes, Joseph E. Grimes, Malcolm D. Ross, Charles E. Grimes, Darrell T. Tryon: Listing of Austronesian languages. W: Darrell T. Tryon (red.): Comparative Austronesian Dictionary: An Introduction to Austronesian Studies. Berlin: Walter de Gruyter, 1995, s. 218, seria: Trends in Linguistics. Documentation 10. DOI: 10.1515/9783110884012.1.201. ISBN 978-3-11-088401-2. OCLC 868970232. (ang.).
  4. ↑ Garantjang i in. 1989 ↓, s. 1.
  5. 1 2 3 David Mead: Napu. Sulawesi Language Alliance. [dostęp 2023-05-31]. (ang.).
  6. ↑ Hanna i Hanna 1991 ↓, s. 151.
  7. ↑ Tr. Mondolu i inni, Kamus Napu–Indonesia–Inggris, Sulawesi Language Alliance, 2011 (Sulang Language Data and Working Papers: Lexicons and Dictionaries 2) [dostęp 2023-05-31] (ang.).
  8. ↑ Hanna i Hanna 1991 ↓.
  9. ↑ Garantjang i in. 1989 ↓.

Bibliografia

  • Ahmad Garantjang, Dahlan Kadjia, Nuhung B., Hanafi Sulaeman: Struktur Bahasa Napu. Jakarta: Departemen Pendidikan dan Kebudayaan, 1989, seria: Seri Pustaka Penelitian 172. ISBN 979-459-040-1. OCLC 22461409. [dostęp 2023-05-31]. (indonez.).
  • Roger Hanna, Leanne Hanna: Phonology of Napu. W: Rene van den Berg (red.): Workpapers in Indonesian Languages and Cultures. T. 12: Sulawesi Phonologies. Ujungpandang: Summer Institute of Linguistics, 1991, s. 150–178. ISBN 979-8132-85-8. OCLC 221030086. [dostęp 2023-05-21]. (ang.).
  • Stephen A. Wurm: Australasia and the Pacific. W: Christopher Moseley (red.): Encyclopedia of the World’s Endangered Languages. Abingdon–New York: Routledge, 2007, s. 425–577. DOI: 10.4324/9780203645659. ISBN 978-0-203-64565-9. OCLC 47983733. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.