Momuna
Obszar

Papua (Indonezja)

Liczba mówiących

2 tys. (2000)

Pismo/alfabet

łacińskie

Klasyfikacja genetyczna
Kody języka
ISO 639-3 mqf
Glottolog soma1242
BPS 1120 1
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język momuna (a. momina), także: somage (a. somahai, sumohai), sumo – język papuaski używany w indonezyjskiej prowincji Papua (kabupateny Asmat i Yahukimo). Według danych z 2000 roku posługuje się nim 2 tys. osób.

Sumo to nazwa jednej z wsi w regionie Momuna. W piśmiennictwie wyróżnia się czasami odrębny język momina, lecz M. Reimer odnotowała, że chodzi o gwarowy wariant nazwy momuna. Obie formy są spotykane jako określenia tej samej grupy etnicznej. Somahai to nazwa nadana przez grupę etniczną Yali.

Jego klasyfikacja nie została dobrze ustalona (nie był szerzej omawiany w kontekście komparatystycznym, do czego przyczyniła się niewielka ilość dostępnych danych). Bywa opisywany jako język izolowany bądź jako izolat na poziomie grupy transnowogwinejskiej. Na przynależność do języków transnowogwinejskich wskazują m.in. formy zaimków osobowych. Katalog Ethnologue (wyd. 22, 25) wyróżnia odrębną rodzinę somahai, umieszczając w niej języki momuna i momina (opisane przez ten serwis osobno). Według innej klasyfikacji (Timothy Usher) jest najbliżej spokrewniony z językami mek z grupy transnowogwinejskiej, tworząc z nimi wspólną gałąź tej rodziny.

Służy jako regionalny język kontaktowy (lingua franca), jest m.in. przyswajany przez osoby z ludu Dani (które utrzymują kontakty z Momuna). Odnotowano jednak, że zaczął być wypierany przez język indonezyjski. Badaniem i dokumentacją języka momuna zajmowali się m.in. C.L. Voorhoeve i M. Reimer, którzy zebrali pewne dane leksykalne i gramatyczne. Ukazały się też pewne materiały alfabetyzacyjne skierowane do ludu Momuna. Jest zapisywany alfabetem łacińskim.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Momuna, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2022-07-17] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
  2. 1 2 3 4 Timothy Usher: Momuna. NewGuineaWorld. [dostęp 2022-07-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-07-17)]. (ang.).
  3. ↑ Henson 1988 ↓, s. 17.
  4. 1 2 Reimer 1986 ↓, przyp. 1, s. 201.
  5. 1 2 3 Pawley i Hammarström 2018 ↓, s. 70.
  6. ↑ Shigeki Kaji: Proceedings of the Symposium Cross-Linguistic Studies of Tonal Phenomena: Historical Development, Tone-syntax Interface, and Descriptive Studies: Dec. 14–16, 2004, Research Institute for Languages and Cultures of Asia and Africa (ILCAA). Tokyo: Research Institute for Languages and Cultures of Asia and Africa (ILCAA), Tokyo University of Foreign Studies, 2005, s. 13. ISBN 978-4-87297-917-6. OCLC 70275015. [dostęp 2022-07-17]. (ang.).
  7. ↑ David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Momina, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2022-07-17] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
  8. ↑ David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Somahai, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 25, Dallas: SIL International, 2022 [dostęp 2022-07-17] [zarchiwizowane z adresu 2022-07-17] (ang.).
  9. ↑ Wurm 2007 ↓, s. 519.
  10. ↑ Beke-ee Anaboin, Té-enee Anaboin, Martha Reimer: Ookooro mee buku. Program Klasis Momuna-GIDI, 1990. OCLC 27101780. [dostęp 2023-01-18]. (ang. • indonez.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.