Język moken

Moken
Obszar	Archipelag Mergui (Mjanma), Tajlandia
Liczba mówiących	4 tys. (2007, Mjanma)
Pismo/alfabet	birmańskie
Klasyfikacja genetyczna
	Języki austronezyjskie; Języki malajsko-polinezyjskie; Języki moklen; Język moken;
Status oficjalny
UNESCO	3 zdecydowanie zagrożony↗
Ethnologue	6b zagrożony↗
Kody języka
ISO 639-3	mwt
IETF	mwt
Glottolog	moke1241, moke1242
Ethnologue	mwt
W Wikipedii
	Zobacz też: język, języki świata
	Zobacz też: język, języki świata
	Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język moken – język austronezyjski używany w Archipelagu Mergui u wybrzeży Birmy, przez członków ludu Moken. Według danych z 2007 roku posługuje się nim 4 tys. mieszkańców tego kraju. Dzieli się na szereg dialektów: jait, lebi, niawi i dung, przy czym dialekt dung został najlepiej opisany. Dodatkowe dwa dialekty – kɔ̀ʔ surin (jadiak północny) i rawai (jadiak południowy) – są używane w Tajlandii.

Nie jest dobrze wzajemnie zrozumiały z blisko spokrewnionym językiem moklen, używanym wyłącznie w Tajlandii. Stosunek obu języków do języków malajskich i czamskich pozostaje niejasny. Przypuszczalnie tworzą z nimi wspólną grupę.

Użytkownicy tego języka komunikują się również w innych językach, takich jak birmański i tajski. Język moken wykazuje wpływy obu tych języków.

Przypisy

1 2 M. PaulM.P. Lewis M. PaulM.P., Gary F.G.F. Simons Gary F.G.F., Charles D.Ch.D. Fennig Charles D.Ch.D. (red.), Moken, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 18, Dallas: SIL International, 2015 [dostęp 2021-08-16] [zarchiwizowane z adresu 2015-09-29] (ang.).
1 2 Michael D. Larish: Moken and Moklen. W: K. Alexander Adelaar, Nikolaus Himmelmann (red.): The Austronesian Languages of Asia and Madagascar. London: Routledge, 2005, s. 513–533. DOI: 10.4324/9780203821121. ISBN 978-0-7007-1286-1. OCLC 53814161. (ang.).
1 2 Alexander Adelaar: The Austronesian languages of Asia and Madagascar: A historical perspective. W: K. Alexander Adelaar, Nikolaus Himmelmann (red.): The Austronesian Languages of Asia and Madagascar. London: Routledge, 2005, s. 1–42. DOI: 10.4324/9780203821121. ISBN 978-0-7007-1286-1. OCLC 5381416. (ang.).
↑ NarumonN. Arunotai NarumonN., Bridging the gap between the rights and needs of indigenous communities and the management of protected areas : case studies from Thailand : Surin Islands National Marine Park and the Moken, Tarutao National Marine Park and the Urak Lawoi, Bangkok: UNESCO Asia and Pacific Regional Bureau for Education, 2007, s. 56, ISBN 92-9223-116-2, OCLC 299154043 (ang.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[Ethnologue-1] 1 2 M. PaulM.P. Lewis M. PaulM.P., Gary F.G.F. Simons Gary F.G.F., Charles D.Ch.D. Fennig Charles D.Ch.D. (red.), Moken, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 18, Dallas: SIL International, 2015 [dostęp 2021-08-16] [zarchiwizowane z adresu 2015-09-29] (ang.).

[MokenMoklen-2] 1 2 Michael D. Larish: Moken and Moklen. W: K. Alexander Adelaar, Nikolaus Himmelmann (red.): The Austronesian Languages of Asia and Madagascar. London: Routledge, 2005, s. 513–533. DOI: 10.4324/9780203821121. ISBN 978-0-7007-1286-1. OCLC 53814161. (ang.).

[HistoricalPerspective-3] 1 2 Alexander Adelaar: The Austronesian languages of Asia and Madagascar: A historical perspective. W: K. Alexander Adelaar, Nikolaus Himmelmann (red.): The Austronesian Languages of Asia and Madagascar. London: Routledge, 2005, s. 1–42. DOI: 10.4324/9780203821121. ISBN 978-0-7007-1286-1. OCLC 5381416. (ang.).

[4] NarumonN. Arunotai NarumonN., Bridging the gap between the rights and needs of indigenous communities and the management of protected areas : case studies from Thailand : Surin Islands National Marine Park and the Moken, Tarutao National Marine Park and the Urak Lawoi, Bangkok: UNESCO Asia and Pacific Regional Bureau for Education, 2007, s. 56, ISBN 92-9223-116-2, OCLC 299154043 (ang.).