| Obszar | |||
|---|---|---|---|
| Liczba mówiących |
11 mln | ||
| Pismo/alfabet | |||
| Klasyfikacja genetyczna | |||
| |||
| Status oficjalny | |||
| Ethnologue | 5 rozwojowy↗ | ||
| Kody języka | |||
| ISO 639-1 | zh | ||
| ISO 639-3 | mnp | ||
| IETF | mnp | ||
| Glottolog | minb1244, minb1236 | ||
| Ethnologue | mnp | ||
| W Wikipedii | |||
| |||
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |||
| Nazwa chińska | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||
Język minbei, min bei (min północny) – język lub grupa blisko spokrewnionych języków (dialektów) używanych w północnej części prowincji Fujian na południu Chin. Min (閩) to krótka nazwa prowincji, a bei znaczy „północ”. Kilkanaście tysięcy osób (2004) używa tego języka w Singapurze.
Język minbei należy do grupy min w ramach języków chińskich.
Przypisy
- 1 2 3 David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Chinese, Min Bei, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [zarchiwizowane z adresu 2019-03-23] (ang.).
- ↑ Picus Sizhi Ding, China, [w:] Philipp Strazny (red.), Encyclopedia of Linguistics, t. 1: A–L, New York–Abingdon: Taylor & Francis, 2005, s. 191, DOI: 10.4324/9780203319208, ISBN 0-203-31920-6, ISBN 978-1-135-45522-4 [dostęp 2023-09-20] (ang.).
Linki zewnętrzne
- Chinese, Min Bei, [w:] Ethnologue: Languages of the World, Dallas: SIL International [dostęp 2011-12-16] (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.