Matbat
Obszar

Papua Zachodnia (Indonezja)

Liczba mówiących

1250 (2001)

Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Ethnologue 6b zagrożony↗
Kody języka
ISO 639-3 xmt
IETF xmt
Glottolog matb1237
Ethnologue xmt
BPS 1056 5
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język matbat, także me – język austronezyjski używany w prowincji Papua Zachodnia w Indonezji, na wyspach Misool i Segaf w grupie wysp Raja Ampat.

Według danych z 2001 r. posługuje się nim 1250 osób. Nie jest używany przez wszystkich członków społeczności. Do osłabienia jego pozycji przyczynia się obecność ludności napływowej w wielu wsiach.

Sami użytkownicy rozróżniają trzy obszary dialektalne: zachodni (Salafen, Aduwey), północno-wschodni (Atkiri, Lenmalas, Polle, Tomolol), południowo-wschodni (Mage, Kapacol). Serwis Ethnologue wyróżnia dwa dialekty: tomolol, magey.

Wykazuje wpływy leksykalne o podłożu papuaskim. Jest jednym z nielicznych tonalnych języków austronezyjskich. Przypuszcza się, że jego system tonalny to pozostałość po pierwotnym substracie językowym na wyspach Raja Ampat; pod tym względem przypomina papuaski język mpur z Ptasiej Głowy. Jednocześnie znaczna część jego słownictwa nie daje się sprowadzić do rdzeni austronezyjskich, co również sugeruje istnienie obcego substratu.

Przypisy

  1. 1 2 3 David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Matbat, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2022-07-28] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-05] (ang.).
  2. 1 2 Remijsen 2001 ↓, s. 21.
  3. ↑ Robert A. Blust: The Austronesian Languages. Canberra: Pacific Linguistics, Research School of Pacific and Asian Studies, Australian National University, 2009, s. 190, 651, seria: Pacific Linguistics 602. ISBN 978-0-85883-602-0. OCLC 320478203. [dostęp 2022-07-28]. (ang.).
  4. ↑ Remijsen 2001 ↓, s. 102–104.
  5. 1 2 Remijsen 2001 ↓, s. 103.
  6. ↑ Jelle Miedema, Ger Reesink: One Head, Many Faces: New Perspectives on the Bird’s Head Peninsula of New Guinea. Leiden: KITLV Press, 2004, s. 41, seria: Verhandelingen van het Koninklijk Instituut voor Taal-, Land- en Volkenkunde 219. DOI: 10.1163/9789004454385. ISBN 978-90-67-18229-4. ISBN 978-90-04-45438-5. OCLC 1312159896. [dostęp 2022-07-28]. (ang.).

Bibliografia

  • Albert Clementina Ludovicus Remijsen: Word-prosodic Systems of Raja Ampat Languages. Utrecht: LOT, 2001, seria: LOT Dissertation Series 49. ISBN 978-90-76864-09-9. OCLC 55067520. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.