Lepki
Obszar

Papua (Indonezja)

Liczba mówiących

530 (1991)

Klasyfikacja genetyczna
  • Języki lepki (lepki-murkim-kembra)
  • Język lepki
Status oficjalny
Ethnologue 6b zagrożony↗
Kody języka
ISO 639-3 lpe
IETF lpe
Glottolog lepk1238
Ethnologue lpe
BPS 1038 0
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język lepki – język papuaski używany w prowincji Papua w Indonezji, przez społeczność etniczną Lepki, w dystryktach Teiraplu, Yetfa i Aboy, na zachód od rzeki Sobger (Ethnologue). Według danych z 1991 roku posługuje się nim 530 osób.

Publikacja Peta Bahasa podaje, że jego użytkownicy zamieszkują wieś Luban w dystrykcie Aboy (kabupaten Pegunungan Bintang). Niektórzy znają w pewnym stopniu język ketengban.

Nie został dobrze udokumentowany. Sporządzono listy jego słownictwa (jedna z nich, mało obszerna, została zamieszczona w pracy etnograficznej). Jest językiem tonalnym.

Jego przynależność lingwistyczna pozostaje słabo określona. Wcześniej uważano, że może chodzić o izolat. Ustalono jednak, że jest spokrewniony z językiem murkim (William A. Foley włączył oba języki w ramy rodziny lepki), choć języki te nie są sobie szczególnie bliskie. Na podstawie dostępnych danych nie dają się ulokować w ramach języków transnowogwinejskich. Język kembra może tworzyć z nimi wspólną grupę, taką też klasyfikację proponuje publikacja Glottolog (4.6), wyróżniając rodzinę lepki-murkim-kembra. Timothy Usher umieszcza te trzy języki w ramach grupy południowej języków pauwasi, wraz z kimki. Autorzy publikacji Ethnologue (wyd. 22) powstrzymują się od prób jego klasyfikacji.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Lepki, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2019-06-06] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
  2. 1 2 Bahasa Lepki. [w:] Peta Bahasa [on-line]. Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan. [dostęp 2022-08-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-08-11)]. (indonez.).
  3. ↑ William Frawley: International Encyclopedia of Linguistics: 4-Volume Set. Wyd. 2. Oxford: Oxford University Press, USA, 2003, s. 324. ISBN 978-0-19-513977-8. OCLC 51478240. [dostęp 2022-08-11]. (ang.).
  4. 1 2 3 Foley 2018 ↓, s. 466
  5. 1 2 Timothy Usher: South Pauwasi River. NewGuineaWorld. [dostęp 2022-08-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-08-11)]. (ang.).
  6. ↑ Foley 2018 ↓, s. 467
  7. ↑ Harald Hammarström, Robert Forkel, Martin Haspelmath, Sebastian Bank: Lepki-Murkim-Kembra. Glottolog 4.6. [dostęp 2022-08-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-08-11)]. (ang.).

Bibliografia

  • William A. Foley: The languages of Northwest New Guinea. W: Bill Palmer (red.): The Languages and Linguistics of the New Guinea Area: A Comprehensive Guide. Berlin–Boston: Walter de Gruyter, 2018, s. 433–568, seria: The World of Linguistics 4. DOI: 10.1515/9783110295252-004. ISBN 978-3-11-028642-7. OCLC 1041880153. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.