| Obszar | |||
|---|---|---|---|
| Liczba mówiących |
2400 (2002) | ||
| Pismo/alfabet | |||
| Klasyfikacja genetyczna | |||
|
Język izolowany (nienależący do żadnej rodziny językowej) | |||
| Status oficjalny | |||
| UNESCO | 2 wrażliwy↗ | ||
| Ethnologue | 4 edukacyjny↗ | ||
| Kody języka | |||
| ISO 639-3 | kto | ||
| IETF | kto | ||
| Glottolog | kuot1243 | ||
| Ethnologue | kto | ||
| WALS | kuo | ||
| SIL | kto | ||
| W Wikipedii | |||
| |||
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |||
Język kuot (a. kuat), także panaras – język papuaski używany w Papui-Nowej Gwinei, w 9 wsiach w prowincji Nowa Irlandia. Według danych z 2002 roku mówi nim 2 tys. osób.
Jest jedynym spośród języków Nowej Irlandii, który nie należy do rodziny austronezyjskiej. Został sklasyfikowany jako izolat.
Przypuszcza się, że jest zagrożony wymarciem. Najmłodsze pokolenie preferuje posługiwanie się tok pisin.
Jest zapisywany alfabetem łacińskim.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Kuot, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2022-07-18] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
- ↑ Volker 1993 ↓, s. 109.
- ↑ Wurm 2007 ↓, s. 507.
Bibliografia
- Craig Volker. Changing language patterns in a Papua New Guinean society. „Annals of the Gifu University for Education and Languages”. 25, s. 107–123, 1993. [dostęp 2022-07-18]. (ang.).
- Stephen A. Wurm: Australasia and the Pacific. W: Christopher Moseley (red.): Encyclopedia of the World’s Endangered Languages. Abingdon–New York: Routledge, 2007, s. 425–577. DOI: 10.4324/9780203645659. ISBN 978-0-203-64565-9. OCLC 47983733. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.