| Obszar | |||
|---|---|---|---|
| Liczba mówiących |
870 (2011) | ||
| Klasyfikacja genetyczna | |||
| Status oficjalny | |||
| Ethnologue | 6b zagrożony↗ | ||
| Kody języka | |||
| ISO 639-3 | kpd | ||
| IETF | kpd | ||
| Glottolog | koba1240 | ||
| Ethnologue | kpd | ||
| W Wikipedii | |||
| |||
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |||
Język koba – język austronezyjski używany w prowincji Moluki w Indonezji, przez mieszkańców wysp Aru. Według danych z 2011 roku posługuje się nim 870 osób. Jego użytkownicy zamieszkują trzy wsie na wyspach Baun i Fukarel.
Bywa opisywany jako dialekt języka dobel. Hughes twierdzi, że koba jest słownikowo bliski pozostałym dialektom dobel i w większości wzajemnie z nimi zrozumiały. Z danych publikacji Ethnologue wynika, że społeczność rozumie dobel jedynie w ograniczonym zakresie.
Ethnologue wyróżnia odrębny dialekt południowo-wschodni.
Przypisy
- 1 2 3 4 David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Koba, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2022-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
- ↑ Blust 2014 ↓, s. 38.
- ↑ Blust 2014 ↓, przyp. 6, s. 40.
- ↑ Hughes 1987 ↓, s. 99.
- 1 2 Hughes 1995 ↓, s. 637.
Bibliografia
- Robert Blust. Dobel Historical Phonology. „Oceanic Linguistics”. 53 (1), s. 37–60, 2014. DOI: 10.1353/ol.2014.0010. ISSN 1527-9421. JSTOR: 43286369. [dostęp 2022-08-08]. (ang.).
- Jock Hughes: The languages of Kei, Tanimbar and Aru: Lexicostatistic classification. W: Soenjono Dardjowidjojo (red.): Miscellaneous studies of Indonesian and other languages in Indonesia. Cz. 9. Jakarta: Badan Penyelenggara Seri Nusa, Universitas Atma Jaya, 1987, s. 71–111, seria: NUSA: Linguistic studies in Indonesian and languages in Indonesia 27. OCLC 896429711. (ang.).
- Jock Hughes: Dobel (Aru Islands). W: Darrell T. Tryon (red.): Comparative Austronesian Dictionary: An Introduction to Austronesian Studies. Berlin–New York: Walter de Gruyter, 1995, s. 637–650, seria: Trends in Linguistics. Documentation 10. DOI: 10.1515/9783110884012.1.637. ISBN 978-3-11-088401-2. OCLC 868970232. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.