Iranun
Obszar

Filipiny

Liczba mówiących

241 tys. (2015)

Pismo/alfabet

łacińskie

Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Ethnologue 6a żywy↗
Kody języka
ISO 639-3 ilp
IETF ill
Glottolog iran1262
Ethnologue ill
Występowanie

Zasięg geograficzny języka iranun
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język iranun (ilanun, illanun) – język austronezyjski z grupy języków filipińskich, jeden z języków prowincji Maguindanao na Filipinach. Według danych z 2015 roku posługuje się nim 241 tys. osób.

Jest blisko spokrewniony z językami maranao i maguindanao, z którymi tworzy grupę języków danao.

Odmiana z malezyjskiego stanu Sabah (22 tys. użytkowników) jest wyraźnie odrębna. Jest rozpatrywana jako oddzielny język w grupie danao. Występuje w dwóch dialektach: kota belud i lahad datu, przy czym dialekt kota belud jest bliższy maranao aniżeli językowi iranun z Filipin.

Jest zapisywany alfabetem łacińskim.

Przypisy

  1. 1 2 3 M. Paul Lewis, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Iranun, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 19, Dallas: SIL International, 2016 [zarchiwizowane z adresu 2016-03-06] (ang.).
  2. ↑ Alfred F. Majewicz, Języki świata i ich klasyfikowanie, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1989, s. 79, ISBN 83-01-08163-5, OCLC 749247655 (pol.).
  3. ↑ M. Paul Lewis, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Danao, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 17, Dallas: SIL International, 2013–2014 [zarchiwizowane z adresu 2014-09-25] (ang.).
  4. 1 2 M. Paul Lewis, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Iranun, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 19, Dallas: SIL International, 2016 [zarchiwizowane z adresu 2016-04-30] (ang.).
  5. 1 2 Banker 1984 ↓, s. 72.

Bibliografia

  • John E. Banker: The Illanun language. W: Julie K. King, John Wayne King (red.): Languages of Sabah: A Survey Report. Canberra: Department of Linguistics, Research School of Pacific Studies, Australian National University, 1984, s. 67–74, seria: Pacific Linguistics C-78. DOI: 10.15144/PL-C78.67. ISBN 0-85883-297-6. OCLC 123197105. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.