Język enga

Enga
Obszar	Papua-Nowa Gwinea
Liczba mówiących	230 tys. (2000)
Pismo/alfabet	łacińskie
Klasyfikacja genetyczna
	Języki transnowogwinejskie (?); Języki engańskie; Język enga;
Status oficjalny
Ethnologue	5 rozwojowy↗
Kody języka
ISO 639-3	enq
IETF	enq
Glottolog	enga1252
Ethnologue	enq
WALS	ena
W Wikipedii
	Zobacz też: język, języki świata
	Zobacz też: język, języki świata
	Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język enga, także caga (a. tchaga, tsaga) – język papuaski używany w prowincjach Enga i Sepik Wschodni w Papui-Nowej Gwinei. Należy do grupy języków engańskich w ramach postulowanej rodziny transnowogwinejskiej.

Ma największą liczbę użytkowników spośród języków papuaskich, a zarazem spośród autochtonicznych języków Papui-Nowej Gwinei. Według danych z 2000 roku posługuje się nim 230 tys. osób.

Dzieli się na szereg dialektów: kandepe, layapo, tayato, mae (mai, wabag), maramuni (malamuni), kaina, kapona, sau (sau enga, wapi), yandapo, lapalama 1, lapalama 2, laiagam, sari. Dialekt mae służy jako standard i jest zrozumiały dla wszystkich członków społeczności.

Badaniem tego języka zajmowała się Adrienne J. Lang, autorka słownika i skrótowego opisu gramatyki (1973). Jest zapisywany alfabetem łacińskim.

Przypisy

1 2 3 4 5 Gary F.G.F. Simons Gary F.G.F., Charles D.Ch.D. Fennig Charles D.Ch.D. (red.), Enga, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 20, Dallas: SIL International, 2017 [dostęp 2022-05-15] [zarchiwizowane z adresu 2017-04-30] (ang.).
↑ Harald Hammarström, Robert Forkel, Martin Haspelmath, Sebastian Bank: Enga. Glottolog 4.6. [dostęp 2022-09-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-09-02)]. (ang.).
↑ William A. Foley: The Papuan Languages of New Guinea. Cambridge: Cambridge University Press, 1986, s. 238. ISBN 978-0-521-28621-3. OCLC 13004531. [dostęp 2022-09-03]. (ang.).
↑ Kenneth M. Sumbuk: Is Tok Pisin a threat to Sare?. W: Francis Byrne, John A. Holm (red.): Atlantic Meets Pacific. A Global View of Pidginization and Creolization. Amsterdam: John Benjamins Publishing, 1993, s. 309–317. ISBN 978-90-272-5232-6. OCLC 644535231. (ang.).
↑ Pawley i Hammarström 2018 ↓, s. 43.
↑ Adrianne Lang: Enga Dictionary with English Index. Canberra: Australian National University, Department of Linguistics, Research School of Pacific Studies, 1973, seria: Pacific Linguistics C-20. DOI: 10.15144/PL-C20. ISBN 0-85883-093-0. OCLC 898405. (ang.).

Bibliografia

Andrew Pawley, Harald Hammarström: The Trans New Guinea family. W: Bill Palmer (red.): The Languages and Linguistics of the New Guinea Area: A Comprehensive Guide. Berlin–Boston: Walter de Gruyter, 2018, s. 21–196, seria: The World of Linguistics 4. DOI: 10.1515/9783110295252-002. ISBN 978-3-11-029525-2. OCLC 1041880153. (ang.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[Ethnologue-1] 1 2 3 4 5 Gary F.G.F. Simons Gary F.G.F., Charles D.Ch.D. Fennig Charles D.Ch.D. (red.), Enga, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 20, Dallas: SIL International, 2017 [dostęp 2022-05-15] [zarchiwizowane z adresu 2017-04-30] (ang.).

[Glottolog-2] Harald Hammarström, Robert Forkel, Martin Haspelmath, Sebastian Bank: Enga. Glottolog 4.6. [dostęp 2022-09-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-09-02)]. (ang.).

[Foley-3] William A. Foley: The Papuan Languages of New Guinea. Cambridge: Cambridge University Press, 1986, s. 238. ISBN 978-0-521-28621-3. OCLC 13004531. [dostęp 2022-09-03]. (ang.).

[Threat-4] Kenneth M. Sumbuk: Is Tok Pisin a threat to Sare?. W: Francis Byrne, John A. Holm (red.): Atlantic Meets Pacific. A Global View of Pidginization and Creolization. Amsterdam: John Benjamins Publishing, 1993, s. 309–317. ISBN 978-90-272-5232-6. OCLC 644535231. (ang.).

[CITEREFPawleyHammarström201843-5] Pawley i Hammarström 2018 ↓, s. 43.

[Lang1973-6] Adrianne Lang: Enga Dictionary with English Index. Canberra: Australian National University, Department of Linguistics, Research School of Pacific Studies, 1973, seria: Pacific Linguistics C-20. DOI: 10.15144/PL-C20. ISBN 0-85883-093-0. OCLC 898405. (ang.).