Elseng
Obszar

Papua (Indonezja)

Liczba mówiących

300 (2018)

Klasyfikacja genetyczna

Język izolowany (nienależący do żadnej rodziny językowej)

Status oficjalny
Ethnologue 6b zagrożony↗
Kody języka
ISO 639-3 mrf
IETF mrf
Glottolog else1239
Ethnologue mrf
WALS els
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język elseng, także: janggu (a. djanggu), sawa, tabu (a. tapu), morwap – język papuaski używany w prowincji Papua w Indonezji. Posługuje się nim nie więcej niż 300 osób.

Z danych publikacji Peta Bahasa wynika, że posługują się nim społeczności Koya i Koso we wsi Koya Koso w dystrykcie Abepura. Oprócz tego jest używany we wsiach Skamto, Benquin i Ambes Kori (dystrykt Kemtuk Gresi). Odrębnie sklasyfikowano język elseng koarjap (elseng kwarja), którego zasięg obejmuje wsie Kwarja (dystrykt Yapsi), Omon i Sobun (dystrykt Gresi Selatan). Według Ethnologue w użyciu jest także język indonezyjski, aczkolwiek w silnie ograniczonym zakresie. Ludność Elseng opiera się wpływom zewnętrznym.

Nazwa morwap ma charakter pejoratywny i nie jest używana oficjalnie, ani też akceptowana przez samych użytkowników. Nazwa tabu (pierwotnie tapu) znaczy tyle, co „niedorozwinięci ludzie”. Miała upowszechnić się w okresie, kiedy ludność Tidore odwiedzała region w poszukiwaniu ptaków rajskich.

Jego przynależność nie została dobrze ustalona. Wcześniej był zaliczany do rodziny transnowogwinejskiej, jednakże nie jest blisko spokrewniony z żadnym innym językiem. William A. Foley (2018) i Harald Hammarström (2018) klasyfikują go jako izolat. Formy zaimków sugerują, że może być spokrewniony z językami granicznymi, ale nie potwierdza tego zebrany materiał leksykalny.

Cechuje się ubogim systemem zaimków. Nie istnieje rozróżnienie między liczbą mnogą a pojedynczą ani między drugą a trzecią osobą.

Jest bardzo słabo udokumentowany, dostępne materiały ograniczają się do krótkich list słownictwa. Powstała także analiza fonologiczna (Burung 2000), jednakże przeprowadzono ją z udziałem osoby, która opuściła swoją wieś 20 lat wcześniej i miała sprawniej posługiwać się językiem indonezyjskim. Publikacja miała na celu zarejestrowanie jedynie podstawowych danych nt. języka oraz poinformowanie o ewentualnej potrzebie dokonania przekładu Pisma Świętego. Jego gramatyka pozostaje bliżej niezbadana.

Jest zagrożony wymarciem. Nie wykształcił piśmiennictwa.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Elseng, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2019-06-06] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
  2. 1 2 3 4 Burung 2000 ↓, s. 2.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 Foley 2018 ↓, s. 435
  4. ↑ Bahasa Elseng. [w:] Peta Bahasa [on-line]. Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan. [dostęp 2022-08-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-08-14)]. (indonez.).
  5. ↑ Bahasa Elseng Koarjap. [w:] Peta Bahasa [on-line]. Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan. [dostęp 2022-08-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-08-14)]. (indonez.).
  6. ↑ Hammarström 2018 ↓, s. 291–292.
  7. ↑ Foley 2018 ↓, s. 437
  8. ↑ Foley 2018 ↓, s. 436

Bibliografia

  • Wiem Burung: A brief note on Elseng. Dallas, Texas: SIL International, 2000, seria: SIL Electronic Survey Reports 2000-001. OCLC 896423574. [dostęp 2022-08-23]. (ang.).
  • William A. Foley: The languages of Northwest New Guinea. W: Bill Palmer (red.): The Languages and Linguistics of the New Guinea Area: A Comprehensive Guide. Berlin–Boston: Walter de Gruyter, 2018, s. 433–568, seria: The World of Linguistics 4. DOI: 10.1515/9783110295252-004. ISBN 978-3-11-028642-7. OCLC 1041880153. (ang.).
  • Harald Hammarström: Language isolates in the New Guinea region. W: Lyle Campbell (red.): Language Isolates. Abingdon–New York: Routledge, 2018, s. 287–322, seria: Routledge Language Family Series. DOI: 10.4324/9781315750026-11. ISBN 978-1-317-61091-5. OCLC 1000447105. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.